Ετικέτα: Χανιά

Ανταπόκριση από την πορεία στις 10 Ιουλίου 2026

& σχόλια με αφορμή γεγονότα γύρω από την πορεία

Ξέρουμε ότι δεν θα ξαναδούμε το παιδί μας. Αυτό μας πονάει, αλλά και μας πεισμώνει, γιατί έχασε άδι­κα τη ζωή του και πόνεσε κι ο ίδιος πολύ τον τελευ­ταίο μήνα πριν πεθάνει από τα βασανιστήρια που του επέβαλλαν οι αστυνομικοί.
Εδώ και έξι χρόνια διεξάγουμε ένα τεράστιο αγώνα για να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι του βασανισμού του παιδιού μας.
Στο δικαστήριο, ως γνωστόν, δεν έχουμε δικαίωμα παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας. Έχου­με όμως τη στήριξη όλων σας. Όλων όσων εδώ και 17 δικάσιμους έρχονται αδιαλείπτως και είναι πα­ρόντες μέσα και έξω από την αίθουσα του δικαστηρί­ου και όσων παντού στηρίζουν την υπόθεσή μας.
Τον βλέπουμε τον Βασίλειο! Στα πρόσωπα των φίλων του, των συναγωνιστών, των συντρόφων του που αναδεικνύουν παντού την υπόθεση. Τον βλέπουμε στο χαμόγελο και στα λόγια στήριξης εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών που μας στέλνουν μηνύματα συ­μπαράστασης και αλληλεγγύης και μας προτρέπουν να συνεχίσουμε. Τα διαβάζουμε όλα, ένα προς ένα και θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε όλους.
Όλα αυτά είναι τεράστια πηγή δύναμης, ελπίδας και αισιοδοξίας για τον αγώνα μας. Δεν απογοητευόμα­στε. Αγωνιζόμαστε κατά της αστυνομικής βίας και αυ­θαιρεσίας.
Αγωνιζόμαστε για δικαιοσύνη. Αγωνιζόμαστε για ένα κόσμο τουλάχιστον πιο δίκαιο. Είμαστε αισιόδοξοι, φίλοι μου. Το μέλλον ανήκει στο φως. Το μέλλον ανήκει στα παιδιά μας.
-Το δικαστήριο διέκοψε για το καλοκαίρι. Η δίκη θα συνεχιστεί στις 4 Σεπτεμβρίου 2026.

~Γιάννης Μάγγος, πατέρας του Βασίλειου Μάγγου,
κείμενο με τίτλο «Ευχαριστίες», που δημοσίευσε στις 20/07/2026, κατά τη διάρκεια της τελευταίας δι­καστικής περιόδου της υπόθεσης του θανατηφόρου βασανισμού του Βασίλειου από μπάτσους

*

Σχεδόν 3 χρόνια μετά τη δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη, οι μπάτσοι δολοφόνοι των ΤΑΕ Σούδας, Στέλιος Λιανιδάκης, Μανώλης Γεωργιάδης, Κωνσταντίνα Μόσχου και Σήφης Τσιχλάκης, κλήθηκαν να καταθέσουν στη διαδικασία της κύριας ανάκρισης. Με τις καταθέσεις τους, ουσιαστικά, ολοκληρώνεται και αυτό το στάδιο, και πλέον αναμένουμε το βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου ώστε να παραπεμφθούν και επίσημα σε δίκη με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο κατά συναυτουργία, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.

Από την ανακρίτρια, Έλενα Μητροπούλου, και την εισαγγελέα πρωτοδικών, Ευδοκία Χατζηβρέττα, επιβλήθηκαν οι περιοριστικοί όροι της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και οι χρηματικές εγγυήσεις των 20.000€ για τους δυο, και των 5.000€ για τους άλλους δύο. Παρ’ όλο που κατηγορούνται για ένα σοβαρό ποινικό αδίκημα, παρόλο που στις καταθέσεις τους δεν μπόρεσαν να «πείσουν» την ανακρίτρια, με αποτέλεσμα να τους επιβληθούν περιοριστικοί όροι, η ΕΛ.ΑΣ. επιμένει πως μπορούν να συνεχίσουν τη ζωή τους σαν να μην συμβαίνει τίποτα, να βρίσκονται στις θέσεις τους, να οπλοφορούν και να διενεργούν «τυχαίους ελέγχους»1.

Με αφορμή αυτές τις εξελίξεις, η ανοιχτή συνέλευση κάλεσε σε αντιμπατσική συγκέντρωση και πορεία, την Παρασκευή 10 Ιουλίου 2026, στις 19:30 στην πλατεία δημοτικής Αγοράς, με κεντρικό αίτημα να τεθούν άμεσα σε διαθεσιμότητα οι μπάτσοι δολοφόνοι του Κωστή Μανιουδάκη.

Τις ίδιες ημέρες όμως, που εμείς καλούσαμε ξανά στον δρόμο για τη δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη, ένας ακόμα νέος άνθρωπος έπεφτε νεκρός από αστυνομικά πυρά. Τα ξημερώματα της 8ης Ιουλίου, μπάτσοι της ΟΠΚΕ πυροβόλησαν στο κεφάλι τον 20χρονο Θοδωρή Ζαβραδινό – Καραμπαμπά, έπειτα από καταδίωξη που ξεκίνησε επειδή δεν σταμάτησε σε έλεγχο. Όταν εγκατέλειψε το όχημά του και επιχείρησε να διαφύγει πεζός, σκαρφαλώνοντας σε μια μάντρα, οι δύο μπάτσοι δολοφόνοι άνοιξαν πυρ. Ο Θοδωρής νοσηλεύτηκε σε κρίσιμη κατάσταση και κατέληξε στις 11 Ιουλίου.

Στο άκουσμα μιας ακόμα κρατικής δολοφονίας, η ανοιχτή συνέλευση κάλεσε αντανακλαστικά σε αντιμπατσική συγκέντρωση στην πλατεία Αγοράς, την Πέμπτη 09 Ιουλίου. Έτσι, μία μέρα πριν την προγραμματισμένη πορεία για την υπόθεση του Κωστή, βρεθήκαμε στον δρόμο μοιράζοντας κείμενα για την εν ψυχρώ δολοφονία του Θοδωρή. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά της συγκέντρωσης κατέφτασαν μπάτσοι της τροχαίας, που, κατά τη συνήθη πρακτική της αστυνομίας, εστάλησαν στο σημείο με σκοπό να επιβλέψουν τη συγκέντρωση (και γιατί όχι, να χαρτογραφήσουν ποιος κόσμος την απαρτίζει). Συνεπής και η ανοιχτή συνέλευση στις «παραδόσεις» της2, τους έδιωξε πριν προλάβουν καν να βγάλουν τα κράνη τους!

Την επομένη, επιστρέψαμε στην Αγορά για την υπόθεση του Κωστή. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης διαβάζαμε το κείμενο του καλέσματος στη μικροφωνική, μοιράζαμε κείμενα και ανοίγαμε μικρές συζητήσεις με τον κόσμο που περνούσε από την πλατεία.

Στη συνέχεια, το συγκεντρωμένο πλήθος κατέβηκε στον δρόμο και συγκρότησε το σώμα της πορείας. Το δρομολόγιο που επιλέξαμε περιλάμβανε ένα κομμάτι του εμπορικού κέντρου της πόλης (Αγορά, πλατεία 1866), έπειτα κινήθηκε σε γειτονιές (Κτελ, Παχιανά, Κουμπές) και κατέληξε στο μπατσομέγαρο. Η ανταπόκριση του κόσμου κατά τη διάρκεια της πορείας ήταν φανερή για ακόμα μια φορά: από το ενδιαφέρον που έδειξε να ενημερωθεί παίρνοντας και διαβάζοντας το κείμενο της ανοιχτής συνέλευσης, μέχρι τον κόσμο που άφησε το καθιστικό του σπιτιού του και βγήκε να εμψυχώσει το σώμα της πορείας.

Το κεντρικό πανό της πορείας είχε δύο αιχμές: Η μία αφορά την τωρινή φάση στην οποία βρίσκεται ο νομικός αγώνας και απαιτεί να τεθούν άμεσα σε διαθεσιμότητα οι μπάτσοι δολοφόνοι του Κώστα Μανιουδάκη. Η δεύτερη αιχμή ήταν τα ονόματα των 4 μπάτσων δολοφόνων, που για πρώτη φορά γράφτηκαν στο κεντρικό πανό μιας πορείας. Η κίνησή μας αυτή υπερασπίζεται για άλλη μια φορά στον δρόμο τη δημοσιοποίηση των ονομάτων των 4 μπάτσων δολοφόνων. Αυτό το πανό ακολούθησε το σώμα της πορείας. Αυτό το πανό επιδιώξαμε να φτάσει μπροστά στο μπατσομέγαρο. Και για αυτό το συγκεκριμένο πανό βγήκε ο κόσμος στον δρόμο.

Στο μπατσομέγαρο βρήκαμε φραγμό, αποτελούμενο από περίπου 30 μπάτσους με εξοπλισμό ΜΑΤ, παραταγμένους κατά πλάτος του δρόμου στον οποίο βρίσκεται το μπατσομέγαρο, λίγα μόλις μέτρα από αυτό. Πίσω από αυτούς μπορούσαμε να διακρίνουμε ομάδες ΟΠΚΕ και δύο ομάδες συλλήψεων, δηλαδή μπάτσους χωρίς ασπίδες, με ελαφριά κράνη, ώστε να είναι πιο ευέλικτοι και έτοιμοι να πραγματοποιήσουν συλλήψεις. Το σχετικά αναβαθμισμένο -για Χανιά- στήσιμο των μπάτσων είχε και συμβολική σημασία: «ούτε κατά διάνοια δεν φτάνει το πανό με τα ονόματα των συναδέλφων μας μπροστά από το μπατσομέγαρο, θα προστατέψουμε το κύρος της αστυνομίας πάση θυσία». Έστησαν, λοιπόν, έναν φραγμό προκειμένου να μη φτάσει αυτό το μήνυμα στο «σπίτι» τους.

Παρά τον τρόμο που επιδίωξαν να προκαλέσουν με αυτή την εικόνα, το σώμα της πορείας στάθηκε δυναμικά απέναντί τους: Με τη δική μας περιφρούρηση παραταγμένη απέναντί τους, να φωνάζουμε αδιάκοπα συνθήματα. Απέναντι στους μπάτσους στάθηκε και η οικογένεια του Κωστή, για άλλη μια φορά έχοντας το σώμα της πορείας ακριβώς στο πλευρό της να τη στηρίζει. Ο Αναστάσης για άλλη μια φορά πήρε τον λόγο κράζοντάς τους, όχι μόνο για την υπόθεση δολοφονίας του πατέρα του, αλλά και για όλες τις δολοφονίες που έχουν διαπράξει τα τελευταία χρόνια: της Ζάκι, του Σαμπάνη, του Φραγκούλη, του Μιχαλόπουλου, του Καμράν, του Βασίλη Μάγγου, μέχρι την τελευταία δολοφονία του Θοδωρή. Μέσα σε αυτό το γενικευμένο κλίμα οργής από τα συνθήματα μέχρι και τα λόγια του Αναστάση, κι άλλα συντρόφια πήραν δύναμη και βγήκαν επίσης μπροστά να κράξουν τους μπάτσους.

Οι μπάτσοι από την άλλη μεριά, δεν έλεγαν τίποτα. Δεν ειρωνεύτηκαν, δεν προκαλούσαν, δεν γελούσαν όπως συνηθίζουν να κάνουν σε άλλες συγκεντρώσεις και διαμαρτυρίες άλλων υποθέσεων. Υπήρξαν στιγμές που σήκωσαν το δάχτυλο να δείξουν -να στοχοποιήσουν δηλαδή- κάποια άτομα από την περιφρούρηση, αλλά κανένα μας δεν πτοήθηκε. Έχουν την εντολή να μείνουν «φρόνιμοι»: ξέρουν καλά πως οι συνάδελφοί τους ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου τον Μανιουδάκη. Ξέρουν πως τα πράγματα δεν έχουν πάει καλά για αυτούς, ούτε στο νομικό ούτε στο κοινωνικό πεδίο. Ξέρουν καλά πως η οργή μας ξεχειλίζει.

Ένα δείγμα από αυτήν την οργή ξέσπασε αυθόρμητα κατά την επιστροφή, από κόσμο που πλαισίωσε την πορεία: αντιμπατσικά συνθήματα και συνθήματα με τα ονόματα των μπάτσων δολοφόνων, σπασίματα καμερών ασφαλείας σε τράπεζες και ΑΤΜ. Μία ακόμα παρέμβαση με σπρέυ που έγινε στο εστιατόριο «Φάκα», θα θέλαμε να την αναφέρουμε ξεχωριστά: λίγες μέρες νωρίτερα, συντρόφια θέλησαν να τοποθετήσουν απέναντι από τα τραπεζοκαθίσματα του εστιατορίου ένα προπαγανδιστικό πανό της ανοιχτής συνέλευσης που καλούσε στην πορεία. Η τοποθέτηση του πανό στο σημείο είχε κατά βάση συμβολική αξία, αφού το εστιατόριο άνηκε στον Κωστή και τον αδερφό του για περίπου μια δεκαετία, στα 80-90s. Τώρα το έχει κατασπαράξει (και αυτό) ο τουρισμός που κατατρώει την πόλη. Θέλοντας να προστατέψουν την αισθητική και την «ατμόσφαιρα» του μαγαζιού τους, οι τωρινοί υπεύθυνοι του εστιατορίου αντιτάχθηκαν στο προπαγανδιστικό πανό που βάλαμε σε δέντρα απέναντι από τα τραπεζοκαθίσματα, μάλιστα μας είπαν πως «τα δέντρα είναι του μαγαζιού γιατί τα φύτεψε αυτός που το έχει», και το αφαίρεσαν το ίδιο απόγευμα. Η παρέμβαση με σπρέι σε τοίχο του μαγαζιού, στο τέλος της πορείας, έγινε ως απάντηση σε αυτήν ακριβώς την κίνηση, δείχνοντας πως από την πλευρά μας τα κέρδη ενός καταστήματος δεν μπαίνουν στην ίδια ζυγαριά με τον θάνατο ενός ανθρώπου, ειδικά κάτω από τις συνθήκες που έγινε.

Η πορεία επέστρεψε στο «σπίτι» της ανοιχτής συνέλευσης, τον κατειλημμένο λόφο Καστέλι.

*

Για την ανατροφοδότηση από την κοινωνία και τον ρόλο των συστημικών ΜΜΕ

Επιμένουμε να βρισκόμαστε στον δρόμο. Μόνο εκεί μπορούμε να μετρήσουμε με εγκυρότητα, ανθρώπινα και συνολικά, το έρεισμα που έχει στην τοπική κοινωνία ο λόγος και η δράση της συνέλευσης: Τι γνωρίζει για την υπόθεση, αν την απασχολούν αυτά που έχουμε να πούμε, τι άλλα ερωτήματα έχει να θέσει, τι θέση παίρνει για όλα αυτά. Η αλήθεια είναι πως σπάνια θα συναντήσουμε ανθρώπους που δεν γνωρίζουν καθόλου για την υπόθεση. Έτσι, δίνεται πολλές φορές η ευκαιρία να ανοίξουμε μικρές συζητήσεις με τον περαστικό κόσμο.

Όλο και πιο συχνά τελευταία ακούμε από τον κόσμο πως έχει την εντύπωση ότι οι μπάτσοι δολοφόνοι έχουν ήδη καταδικαστεί, και έχουν οδηγηθεί στη φυλακή. Μας ρωτάει με ειλικρινή απορία αν είμαστε σίγουρες και σίγουροι ότι υπηρετούν ακόμα στην αστυνομία! Προφανώς, ο «κοινός νους» δεν μπορεί να συλλάβει τον παραλογισμό που χαρακτηρίζει τα κρατικά εγκλήματα, να κατηγορούνται δηλαδή κάποιοι εδώ και 3 χρόνια ότι έχουν διαπράξει μια δολοφονία και να συνεχίζουν κανονικά τη ζωή τους.

Ταυτόχρονα, δεν είναι ορατό στην κοινωνία το πόσος χρόνος και πόση προσπάθεια χρειάζεται για να κινηθεί νομικά ένα κρατικό έγκλημα, εν προκειμένω μια υπόθεση ανθρωποκτονίας από μπάτσους. Η «κοινή» αντίληψη για το πώς λειτουργεί το δικαστικό σύστημα πολλές φορές διαμορφώνεται από τα συστημικά ΜΜΕ: Υποθέσεις στις οποίες κατηγορούμενοι είναι οι από τα κάτω, οι «φτωχοδιάβολοι» αυτής της κοινωνίας, όπου οι διαδικασίες κινούνται ταχύτατα -πολλές φορές χωρίς καν να υπάρχουν επαρκή στοιχεία, διεξάγονται συνήθως με θεαματικό/τηλεοπτικό τρόπο και υπερπροβάλλονται από τα ΜΜΕ. Έτσι, δημιουργείται η αίσθηση ότι (α) τα εγκλήματα γίνονται από τους από τα κάτω, και (β) οι νομικές διαδικασίες κινούνται γρήγορα και αυτόματα. Είναι τα κρατικά εγκλήματα των Τεμπών και της Πύλου που τα τελευταία χρόνια ξεκαθάρισαν πως η ταχύτητα των νομικών εξελίξεων δεν είναι απόλυτη, αλλά είναι σχετική: εξαρτάται από το ποιος είναι αυτός που κάθεται στο εδώλιο.

Επιστρέφοντας στην υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του Κωστή, τα συστημικά μέσα δεν κάλυψαν δημοσιογραφικά την πορεία της 10ης Ιουλίου. Ελάχιστα από αυτά αναπαρήγαγαν το κάλεσμα που έστειλε η ανοιχτή συνέλευση τις προηγούμενες μέρες, και μόλις ένα μίλησε για το γεγονός της πορείας3.

Αυτή η στάση μπορεί εν μέρει να αιτιολογηθεί (και όχι να διακιολογηθεί!) από το πόσο αραιές μέσα σε αυτά τα 3 χρόνια έχουν υπάρξει οι νομικές εξελίξεις. Όπως έχουμε επισημάνει και στο παρελθόν, η χρονοτριβή εξυπηρετεί μονάχα την πλευρά των μπάτσων δολοφόνων, για τον απλό λόγο πως όσο δεν πιέζονται κοινωνικά, τόσο δεν δέχονται και καμία συνέπεια ούτε καν στην καθημερινότητά τους. Ωστόσο, αυτή τη φορά θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και την πολιτική συγκυρία με την οποία συνέπεσε η πορεία για την υπόθεση Μανιουδάκη: Λίγες ώρες νωρίτερα στα Χανιά είχε λάβει χώρα μια ακόμα «θεαματική» σύλληψη για την υπόθεση της Θεσσαλονίκης, μέσα σε ένα επικοινωνιακό κλίμα διάχυτου «αντι»τρομοκρατικού πανικού, με σαφείς αιχμές για αναβαθμισμένες κατασταλτικές επιχειρήσεις απέναντι στον κόσμο του αγώνα.

Μάλιστα, λίγο πριν ξεκινήσει η πορεία μας προς το μπατσομέγαρο ενημερωθήκαμε πως σε ρεπορτάζ της Ευτυχίας Πενταράκη στην ΕΡΤ για την υπόθεση της Θεσσαλονίκης, με φόντο το μπατσομέγαρο Χανίων αναφέρει: «Υπάρχει ισχυρή αστυνομική δύναμη καθώς αναμένεται μια πορεία ατόμων, συλλογικοτήτων από τον αντιεξουσιαστικό χώρο, καθώς φοβούνται τυχόν επεισόδια οι αστυνομικοί εδώ»4. Δύο σημεία που οφείλουμε να προσέξουμε: Πρώτα από όλα, η ΕΡΤ δεν είναι αμερόληπτο ή αντικειμενικό μέσο. Είναι το «δημόσιο» μέσο διαχείρισης και διάχυσης της πληροφορίας, υπό τον πλήρη έλεγχο της κυβέρνησης. Και έπειτα, η συγκεκριμένη δημοσιογράφος δεν είναι τυχαία: Υπηρετεί με θέρμη τις κυβερνητικές θέσεις, από τα «αποκλειστικά» στην εκκενωμένη κατάληψη το 20205 μέχρι τις πολεμοχαρείς ανταποκρίσεις το 20236 στο πλευρό του ισραηλινού στρατού που διαπράττει γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Και έχει ανταμειφθεί για αυτό, με τη θέση της προϊσταμένης στην ΕΡΤ Χανίων.

Δεν αμφιβάλουμε πως (και αυτό) το ρεπορτάζ της Ε. Πενταράκη ευθυγραμμίστηκε με τις κυβερνητικές επιταγές. Τη στιγμή μάλιστα που, δύο μέρες νωρίτερα, η ίδια η ανοιχτή συνέλευση είχε παρέμβει στον ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ Χανίων, εξηγώντας τους ακριβείς λόγους και τα αιτήματα της πορείας.

Η δήθεν αφελής «σύγχυση», ή πιο σωστά σύνδεση, της πορείας για την υπόθεση Μανιουδάκη με την υπόθεση της Θεσσαλονίκης, και με φόντο τους πάνοπλους αστυνομικούς που φυλάνε το μπατσομέγαρο είναι ακριβώς η κυβερνητική επικοινωνιακή γραμμή που ακολουθήθηκε εκείνες τις μέρες: Οι κοινωνικοί αγώνες και οι διεκδικήσεις τους δεν μπορούσαν να έχουν χώρο στα δελτία των ειδήσεων, όσο το κατασταλτικό επιτελείο επιχειρούσε να εγκληματοποιήσει κάθε μορφή και μέσα αντίστασης. Ο λόγος της αστυνομίας κατέκλυσε τα μίντια, και η τηλενουβέλα της «τρομοκρατίας» μπήκε σε επανάληψη.

Για τη δολοφονία του Θοδωρή Ζαβραδινού – Καραμπαμπά

Ο Θοδωρής βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού. Η αναπηρία του, όμως, αντί να αναδείξει τις ευθύνες ενός κρατικού μηχανισμού που δεν αντιμετωπίζει χωρίς βία ανθρώπους που δεν ανταποκρίνονται με τον αναμενόμενο τρόπο στις εντολές του, επιστρατεύτηκε για να μετατοπιστεί η ευθύνη στο ίδιο το θύμα και στην οικογένειά του. Χαρακτηριστικές ήταν οι μισαναπηρικές δηλώσεις του δημάρχου Άργους–Μυκηνών, ο οποίος αναρωτήθηκε γιατί «τον άφηναν να οδηγεί» και χαρακτήρισε περιττή, ηθικά και νομικά, την προφυλάκιση των αστυνομικών.

Η δολοφονία του δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό, μια «κακή στιγμή» ή μια ακόμη αστοχία κάποιων αστυνομικών. Εντάσσεται στην ίδια αλυσίδα κρατικών δολοφονιών και στην ίδια λογική που θεωρεί ότι η άρνηση συμμόρφωσης, η φυγή ή η διαφορετική συμπεριφορά αξίζει να τιμωρούνται ακόμη και με θάνατο. Από τον Κώστα Μανιουδάκη μέχρι τον Θοδωρή, η αστυνομική βία επιχειρείται κάθε φορά να νομιμοποιηθεί: με διαρροές, με την αναπαραγωγή της αστυνομικής εκδοχής, με την αναζήτηση κάποιου στοιχείου από τη ζωή ή τη συμπεριφορά του νεκρού που θα τον μετατρέψει από θύμα σε «απειλή».

Γι’ αυτό και η παρουσία μας στον δρόμο για τον Κώστα δεν μπορούσε παρά να περιλαμβάνει και τον Θοδωρή. Γιατί η μνήμη των νεκρών μας δεν είναι αποκομμένη από όσα εξακολουθούν να συμβαίνουν. Είναι ένας συνεχής αγώνας ενάντια στην κρατική βαρβαρότητα και την κανονικοποίηση της κρατικής βίας, αγώνας ενάντια στη θεσμική και μιντιακή συγκάλυψη που απαιτεί να αποδείξουμε ότι είμαστε αρκετά υπάκουα, «φυσιολογικά» και ακίνδυνα για να έχουμε το δικαίωμα να παραμείνουμε ζωντανά.

Για την πολιτική συγκυρία

Ο θάνατος της Βάγιας Νέστορα, μετά από εμπρηστικές επιθέσεις σε σπίτια πολιτευτών της Ν.Δ. στη Θεσσαλονίκη, αξιοποιήθηκε από το κατασταλτικό επιτελείο του ελληνικού κράτους για να εξυπηρετήσει πολλαπλώς την κυβερνητική πολιτική.

Η μιντιακή επιχείρηση που ακολούθησε, συντονισμένη από το υπουργείο καταστολής υπό τις οδηγίες του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη:

-Επισκίασε την απεργία πείνας του Αρίστου Χαντζή και της Suzon Doppagne, αποκρύπτοντας αφενός τις ευθύνες του κράτους και της περιφέρειας Αττικής για την κατάσταση της υγείας του Αρίστου, και αφετέρου τις θετικές εξελίξεις για την υπεράσπιση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών μετά το ψήφισμα του Δήμου Αθηναίων.

-Χρησιμοποιήθηκε για την όξυνση της προεκλογικής αντιπαράθεσης, και τη μετατόπιση του συσχετισμού δυνάμεων υπέρ της Νέας Δημοκρατίας. Η επιστράτευση της «θεωρίας των δύο άκρων» και η αναβίωση της εμφυλιοπολεμικής ρητορικής κρίθηκαν ως τα πιο αποδοτικά εργαλεία για να πληγεί ο νούμερο ένα εκλογικός αντίπαλος της κυβέρνησης, το κόμμα ΕΛ.Α.Σ.

-Εντός του ίδιου εμφυλιοπολεμικού πλαισίου, δημιούργησε το έδαφος για έναν νέο κύκλο επίθεσης στον αναρχικό χώρο: Από την εμπλοκή της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας και τον καθημερινό βομβαρδισμό από πληροφορίες σχετικά με «δράστες και ηθικούς αυτουργούς», την «εξιχνίαση» της υπόθεσης της Θεσσαλονίκης ταυτόχρονα με το επικοινωνιακό «ξεπάγωμα» της υπόθεσης Marfin, τη λασπολόγηση του αντιεξουσιαστικού χώρου σε μια προσπάθεια ηθικής απονομιμοποίησής του, την εκ νέου στοχοποίηση καταλήψεων και χώρων αγώνα, και τέλος την επικοινωνιακή εξίσωση μέσων αγώνα, από τα τρικάκια και τα συνθήματα σε τοίχους μέχρι τους εμπρηστικούς μηχανισμούς.

-H επαναφορά της υπόθεσης Marfin, πέρα από την ευθεία στοχοποίηση του αναρχικού χώρου, αναδεικνύει τον δεξιό ρεβανσισμό και την κρατική εκδικητικότητα απέναντι στον κύκλο των αντιμνημονιακών αγώνων – των μαζικότερων κοινωνικών αντιστάσεων των τελευταίων δεκαετιών σε πανελλαδικό επίπεδο. Επαναδιατυπώνει με αυτόν τον τρόπο το κατασταλτικό δόγμα, υπενθυμίζοντας πως ο αναρχικός χώρος είναι απλώς ο άμεσος αποδέκτης ενός μηνύματος που –πάντοτε– απευθύνεται στο σύνολο της αγωνιζόμενης κοινωνίας.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η έντονη αστυνομική παρουσία στην πόλη των Χανίων την ημέρα της πορείας. Ο αστυνομικός φραγμός δύο τετράγωνα πριν το μπατσομέγαρο, με παρουσία ομάδας συλλήψεων για πρώτη φορά στην πόλη, υποδεικνύει πως το κατασταλτικό επιτελείο δεν ήθελε η διαδήλωσή μας να φτάσει σε αυτό. Τοπικά, το να μην φτάσει στο μέγαρο το κεντρικό αίτημα της πορείας, δηλαδή το να τεθούν άμεσα σε διαθεσιμότητα οι μπάτσοι δολοφόνοι του Κώστα Μανιουδάκη, αποτελεί μία ακόμα χειρονομία υποστήριξης προς τους δολοφόνους, ώστε να νιώθουν πως ο κρατικός μηχανισμός είναι στο πλευρό τους και θα τους καλύψει σε ό,τι χρειαστεί, ώστε να κλείσει αυτή η ιστορία με το μικρότερο δυνατό κόστος για αυτούς.

Εμείς από την πλευρά μας αναγνωρίζουμε πως το μόνο αντίβαρο σε αυτή τη ζυγαριά, είναι ο ίδιος ο αγώνας μας, με το δίκιο και το πείσμα του, με σταθερή παρουσία στον δημόσιο χώρο της πόλης, σε κάθε στιγμιότυπο της υπόθεσης. Στο πλευρό της οικογένειας του Κωστή Μανιουδάκη είχαμε την «πολυτέλεια» να αντιληφθούμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει τρομοκρατία, ποιος τρομοκρατεί και σε ποιους απευθύνεται. Στα σχεδόν τρία χρόνια της συλλογικής μας διαδρομής, έχουμε συναντηθεί με ανθρώπους και αγώνες που κουβαλάν το τραύμα και το φορτίο της αστυνομικής βίας. Και είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε πως τα σημάδια αυτής της βίας, παρ’ όλο που βαραίνουν συγκεκριμένους ανθρώπους, απευθύνονται σε όλες και όλους εκείνους που φλερτάρουν με την αντίσταση, ατομικά ή συλλογικά.

Όλα τα παραπάνω –μεταξύ άλλων– αποδεικνύουν ποιοι είναι αυτοί που στήνουν την πολιτική τους πάνω στον θάνατο. Αυτοί που κερδοφορούν και διαιωνίζουν τα συμφέροντά τους πάνω στη ζωή των από τα κάτω, είναι σαφές πως δεν θα διστάσουν να αξιοποιήσουν στο μέγιστο δυνατό βαθμό ακόμα και τον θάνατο ενός συγγενικού προσώπου ενός δικού τους ανθρώπου (όπως συνέβη στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης). Και αυτή ακριβώς είναι η ηθική των δολοφόνων.

*

Την ώρα που ολοκληρώναμε αυτήν την ανταπόκριση, και ενώ πλησιάζει η καταληκτική ημερομηνία που οι 4 μπάτσοι δολοφόνοι οφείλουν να καταβάλουν τις χρηματικές εγγυήσεις που τους έχουν επιβληθεί, η αστυνομική διεύθυνση Χανίων, υπό τις οδηγίες του υπουργείου Προ.Προ., στήνει ένα ακόμα επικοινωνιακό σόου: στις 23/07 συλλαμβάνει τον Σταμάτη Μπελιβάνη και τον Αριστείδη Τσατσάκη, δημόσιο ιατροδικαστή και τοξικολόγο, αντίστοιχα, κατηγορώντας τους κυρίως για αλλοιώσεις σε εκθέσεις. Η είδηση αρχικά διακινείται στα media ως μια υπόθεση που σχετίζεται με 8 υποθέσεις ναρκωτικών. Μέρα με τη μέρα, η είδηση εμπλουτίζεται με νέες πληροφορίες. Η υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του Κωστή Μανιουδάκη αρχίζει να εμφανίζεται άρθρο-με-το-άρθρο, με μεθοδική και σταδιακή διοχέτευση πληροφοριών από την αστυνομία.

Λίγες μέρες μετά, στις 27/07, και αφότου ιατροδικαστής και τοξικολόγος πέρασαν από το γραφείο της ανακρίτριας, αφέθηκαν ελεύθεροι με τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και χρηματικές εγγυήσεις 20.000€ και 30.000€, αντίστοιχα. Επιπλέον, ο Μπελιβάνης τέθηκε σε επίσημη αναστολή καθηκόντων. Σε ό,τι αφορά την υπόθεση Μανιουδάκη, η ανακρίτρια έκρινε αβάσιμα και ανεπαρκή τα στοιχεία που κατέθεσαν οι μπάτσοι στο διαβιβαστικό και, ως εκ τούτου, η δίωξη προχώρησε χωρίς να συμπεριληφθεί η υπόθεση Μανιουδάκη.

Για τη μεθόδευση αυτή της αστυνομικής διεύθυνσης Χανίων καταθέσαμε αναλυτικά τις σκέψεις μας στο κείμενο με τίτλο «Τι δουλειά έχει η υπόθεση Μανιουδάκη με τη μαφία;;» (01/08/2026).

Κλείνουμε επαναλαμβάνοντας προς πάσα κατεύθυνση πως σηκώνουμε το γάντι και δηλώνουμε δημόσια πως έχουμε τη διάθεση, τη διαθεσιμότητα και τη μεθοδικότητα να αξιοποιήσουμε κάθε μεθόδευση για να ενισχύσουμε τον αγώνα μας.


Επόμενο ραντεβού μας, το τριήμερο για τη συμπλήρωση των 3 χρόνων από την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη, στις 28, 29 και 30 Αυγούστου, στην πόλη των Χανίων. Καλούμε όλο τον κόσμο του αγώνα, απ’ άκρη σ’ άκρη της ελλαδικής γεωγραφίας –και όχι μόνο– να πλαισιώσει τις εκδηλώσεις και τις δράσεις της ανοιχτής συνέλευσης.

ΝΑ ΤΕΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ
ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΤΩΝ ΤΑΕ ΣΟΥΔΑΣ
ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΛΙΑΝΙΔΑΚΗΣ,
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΜΟΣΧΟΥ & ΣΗΦΗΣ ΤΣΙΧΛΑΚΗΣ
ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΑΝΙΟΥΔΑΚΗ

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΓΓΟΣ ΠΑΡΩΝ

Ανοιχτή συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη
anoixti4kmanioudakis.noblogs.org
anoixti_kmanioudakis_xania@espiv.net

1Περισσότερα στο κείμενο-κάλεσμα: https://anoixti4kmanioudakis.noblogs.org/post/2026/06/28/xania-poreia-diathesimotita/

2Από την πρώτη προγραμματισμένη πορεία της ανοιχτής συνέλευσης, τον Σεπτέμβριο του 2023, δεν επιτρέπουμε στους μπάτσους να περιτριγυρίζουν τις συγκεντρώσεις και τις πορείες μας. Με το που έρχονται σχετικά κοντά, τους πλησιάζουμε και τους λέμε να εξαφανιστούν. Γενικά, υπακούν σε αυτό, που πάντα εκστομίζεται οργισμένα. Από ‘κει και έπειτα, το πολύ πολύ να τους δούμε πολλά μέτρα μακριά από το σώμα της πορείας, να ρυθμίζουν την κυκλοφορία. Είναι αδιανόητο, και τουλάχιστον ειρωνικό, να εμφανίζονται στις πορείες που διαδηλώνουν εναντίον των δολοφονικών τους πρακτικών, με το πρόσχημα της «επίβλεψης» ή της «ασφάλειας». Δεν θα τους επιτρέψουμε να κανονικοποιήσουν την παρουσία τους με κανένα πρόσχημα. Άλλωστε, την ομαλή διεξαγωγή των δράσεων φροντίζουμε να την έχουμε οργανώσει εμείς τα ίδια, περιφρουρώντας κάθε φορά το σώμα της πορείας.

3Μάλιστα είχε τον αποπροσανατολιστικό τίτλο «Συνθήματα έξω από το Αστυνομικό Μέγαρο Χανίων για την υπόθεση θανάτου του Κώστα Μανιουδάκη», ούτε λόγος για πορεία: https://kriti360.gr/synthimata-exo-apo-to-astynomiko-megaro-chanion-gia-tin-ypothesi-thanatou-tou-kosta-manioudaki/

4Εδώ : https://www.ertnews.gr/ert3/treis-syllipseis-gia-ti-foniki-empristiki-epithesi-sti-thessaloniki-ston-eisaggelea-oi-katigoroumenoi/ και επαναλαμβάνει ακριβώς τα ίδια και στο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ3, των 19:00 της ίδιας μέρας.

5https://www.zarpanews.gr/apokleistiko-to-ktirio-tis-5is-merarchias-meta-tin-epemvasi-tis-astynomias-photos-video/

6Καταγγελία από την ΠΟΣΠΕΡΤ: https://www.avgi.gr/koinonia/464889_skliri-anakoinosi-pospert-gia-ert-horoi-kai-tragoydia-me-ton-strato-poy-skotonei

Τι δουλειά έχει η υπόθεση Μανιουδάκη με τη μαφία;;

Τις τελευταίες ημέρες, η τοπική αστυνομία παρουσίασε μια νέα πρακτική λασπολόγησης του αγώνα γύρω από την υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη. Μια πρακτική που αποτελεί πρωτοφανή επιχείρηση για τα κατασταλτικά δεδομένα της χώρας απέναντι στο ευρύτερο κοινωνικό κίνημα.

Στις 23 Ιουλίου συλλαμβάνονται με κακουργηματική δίωξη ο ιατροδικαστής Σταμάτης Μπελιβάνης, όπως και ο καθηγητής τοξικολογίας Αριστείδης Τσατσάκης, κατηγορούμενοι κυρίως για αλλοιώσεις σε εκθέσεις. Στην επίσημη ενημέρωση που έκανε η ΕΛ.ΑΣ.1 στις 25/07, οι διώξεις έρχονται σε συνέχεια της υπόθεσης για τη λεγόμενη «Χανιώτικη μαφία», που άνοιξε το 2025 και μεταξύ άλλων έχουν συλληφθεί στρατιωτικοί, ιερείς, μπάτσοι και ένας Αξιωματικός Διοικητής Υπηρεσίας. Η είδηση αρχικά διακινείται στα media ως μια υπόθεση που σχετίζεται με 8 υποθέσεις ναρκωτικών. Μέρα με τη μέρα, η είδηση εμπλουτίζεται με νέες πληροφορίες.

Η υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του Κωστή Μανιουδάκη αρχίζει να εμφανίζεται άρθρο-με-το-άρθρο, με μεθοδική και σταδιακή διοχέτευση πληροφοριών από την αστυνομία: Αρχικά αναφέρεται ως υπόθεση «αιφνίδιου θανάτου», κατόπιν γίνεται αντιπαραβολή του πιστοποιητικού θανάτου (που ψευδώς παρουσιάζεται ως ιατροδικαστικό πόρισμα) με το επίσημο ιατροδικαστικό πόρισμα, και πλέον ειδησεογραφικά μέσα πανελλαδικής εμβέλειας μιλάνε για «μεταγενέστερες εκθέσεις που αναιρούσαν επανειλημμένα τις προηγούμενες», για «βιντεοληπτικό υλικό που δεν τεκμηριώνει καμία επιθετική ενέργεια των αστυνομικών», αλλά και για την πραγματογνώμονα που είχε αρχικά ορίσει η οικογένεια.

Η υπόθεση αυτή επανέφερε στον δημόσιο λόγο την υπόθεση Μανιουδάκη – αυτή τη φορά με πρωτοβουλία της αστυνομικής διεύθυνσης Χανίων, η οποία επιδιώκει να εδραιώσει τη δική της αφήγηση στην τοπική κοινωνία. Εμείς από την πλευρά μας, αφενός έχουμε απαντήσεις ώστε να αποδομήσουμε σημείο προς σημείο τα όσα εκτίθενται με σκοπό να υπονομεύσουν τον αγώνα, και αφετέρου έχουμε τη διάθεση, τη διαθεσιμότητα και τη μεθοδικότητα να αξιοποιήσουμε και αυτή τη μεθόδευση για να ενισχύσουμε τον αγώνα μας.


Για τον ιατροδικαστή Σταμάτη Μπελιβάνη

Την 1η Σεπτέμβρη του 2023, οι μπάτσοι των ΤΑΕ Σούδας Μανώλης Γεωργιάδης, Στέλιος Λιανιδάκης, Σήφης Τσιχλάκης και Κωνσταντίνα Μόσχου σταματούν τον Κώστα Μανιουδάκη σε «τυχαίο» αστυνομικό έλεγχο, και τον ξυλοκοπούν μέχρι θανάτου. Το σώμα του Κωστή παρέλαβε ο δημόσιος ιατροδικαστής, ο μόνος στη δυτική Κρήτη, Σταμάτης Μπελιβάνης. Στις 04 Σεπτέμβρη 2023, ο ιατροδικαστής καταθέτει το πιστοποιητικό θανάτου του Κωστή, όπου καταγράφει ως αιτία θανάτου «παθολογικά αίτια, άνευ κακώσεων».

Από την πρώτη στιγμή, ήρθαμε σε επαφή με πάρα πολύ κόσμο για να μάθουμε για το ποιόν του ιατροδικαστή – από δικηγόρους, συναδέλφους, φίλες και γνωστούς. Από την πρώτη στιγμή, όλες ανεξαιρέτως οι πληροφορίες που λάβαμε συνέκλιναν στο ότι ο Μπελιβάνης διαπλέκεται με βρώμικο και δόλιο τρόπο σε όλες τις υποθέσεις που αναλαμβάνει, καθυστερεί εσκεμμένα να εκδώσει τα πορίσματά του και –όταν του ζητείται– συνεργάζεται με την αστυνομία.

Από την πρώτη στιγμή, λοιπόν, καταθέσαμε δημόσια την άποψη που σχηματίσαμε για τον ιατροδικαστή: Τόσο στα κείμενα της συνέλευσης, όσο και στον δημόσιο χώρο της πόλης. Αναδείξαμε κι άλλες υποθέσεις στις οποίες ο Μπελιβάνης ενεπλάκη με τρόπο ώστε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του κρατικού μηχανισμού (π.χ. στην υπόθεση θανάτου της Κορίνας, στη Γαύδο), είτε για την ποινική ελάφρυνση/απαλλαγή των κακοποιητών στην υπόθεση του Γιάννη (Γλώσσα Πλατανιά) ή του γυναικοκτόνου Λεμενιτάκη (στην υπόθεση της γυναικοκτονίας της Έφης Τσιχλάκη).

Αναδείξαμε τις παραπάνω υποθέσεις, γνωρίζοντας πως υπάρχουν πολλές ακόμα που έχουν ζημιωθεί από τη δραστηριότητά του Μπελιβάνη. Οι πρακτικές του, από την προνομιακή θέση –μάλιστα– του μοναδικού δημόσιου ιατροδικαστή στους νομούς Χανίων και Ρεθύμνου, αποτελούν μια καραμπινάτη περίπτωση «κατάχρησης εξουσίας». Εμείς από την πλευρά μας επιλέξαμε τη δημόσια οδό, όπως σε καθετί που κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια. Με αυτόν τον τρόπο, εκθέσαμε στην τοπική κοινωνία τις πρακτικές του, ώστε να είναι όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα ενήμερα, σε περίπτωση που χρειαστούν τις «υπηρεσίες» του. Ταυτόχρονα, θελήσαμε να επισημάνουμε προς πάσα κατεύθυνση, επομένως και στον ίδιο τον Μπελιβάνη, πως ένας κρατικός λειτουργός, σε νευραλγική θέση άμεσα σχετιζόμενη με το ζήτημα της δικαιοσύνης, είναι υπόλογος στην τοπική κοινωνία και οφείλει να λογοδοτεί για όλα του τα εγκλήματα. Όσα έκανε και δεν κατεγράφησαν, όσα κατεγράφησαν, και όσα πρόκειται να κάνει.

Ο δημόσιος χαρακτήρας της δράσης της συνέλευσης είναι αυτός που μας έχει «ανταμείψει» με την ευρεία κοινωνική νομιμοποίηση και υποστήριξη του αγώνα μας – υποστήριξη που εκφράστηκε και ως διάχυτη κοινωνική πίεση στο πρόσωπο του Μπελιβάνη. Όντας πλέον εκτεθειμένος, δεν μπορούσε να εξασκήσει τη –μέχρι τότε– εδραιωμένη πρακτική του, με αποτέλεσμα να προχωρήσει στην έκδοση ενός ιατροδικαστικού πορίσματος όπου απλά κατέγραψε τα πράγματα ως είχαν: Τραύματα που προήλθαν από τη χρήση θλώντος οργάνου, και που δεν μπορούσαν να προέλθουν από πτώση εξ ιδίου ύψους (μετά από ένα καρδιακό επεισόδιο).

Η έκδοση αυτού του πορίσματος, στις 09 Γενάρη του 2024, αποτέλεσε ένα σημείο καμπής για τον αγώνα μας, καθώς αντιληφθήκαμε πως η υπόθεση –με τον έναν ή τον άλλον τρόπο– θα οδηγούταν στις δικαστικές αίθουσες. Και ενώ, λοιπόν, είχαμε αποφασίσει να καταπιαστούμε ακόμα πιο σοβαρά με τα «έργα και τις μέρες» του Σταμάτη Μπελιβάνη, να έρθουμε σε επαφή με συγγενείς από άλλες υποθέσεις στις οποίες εμπλέκεται, και να παρουσιάσουμε την «έρευνά» μας σε μια δημόσια εκδήλωση, αλλάξαμε ρότα, δίνοντας προτεραιότητα στο να εξερευνήσουμε το ζήτημα της δικαιοσύνης. Ο νέος κύκλος αγώνα της συνέλευσης, αναδεικνύοντας το πρόταγμα «Δικαιοσύνη είναι η αντίσταση», είναι αυτός που στο νομικό επίπεδο εξασφάλισε πως θα ασκηθεί η ποινική δίωξη, με εκείνες τις κατηγορίες που είχαν πρώτα αποδοθεί κοινωνικά.

Το επικοινωνιακό κλίμα που διαμορφώνεται μετά τη σύλληψη του Μπελιβάνη

Είναι σημαντικό να αναδείξουμε μερικά σημεία από την ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών σχετικά με τη σύλληψη του ιατροδικαστή – σημεία στα οποία επιχειρείται να διαστρεβλωθεί ή να διαγραφεί ο χαρακτήρας της υπόθεσης της κρατικής δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη. Η αποδόμηση αυτών των σημείων είναι απαραίτητη, ώστε διαρρηγνύοντας τη βιτρίνα της σύλληψης Μπελιβάνη, να γίνει ξεκάθαρη η δική μας ερμηνεία, όσον αφορά την ειδική χρησιμότητα της δίωξης τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

«Οκτώ υποθέσεις ναρκωτικών αφορά η δίωξη ιατροδικαστή και τοξικολόγου». Η υπόθεση Μανιουδάκη ανάχθηκε σε υπόθεση ναρκωτικών, χωρίς να κρίνεται άξιο αναφοράς το γεγονός ότι κατέληξε στα χέρια αστυνομικών, χειροπεδημένος με χτυπήματα στο κεφάλι. Ακόμα και έτσι να ήταν όμως, να επρόκειτο δηλαδή για ακόμα μία υπόθεση ναρκωτικών, σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται ο ξυλοδαρμός μέχρι θανάτου.

Στο ίδιο κλίμα, ακόμα και 3 χρόνια μετά, η υπόθεση αναφέρθηκε ως «αιφνίδιος θάνατος ιδιώτη» (zarpanews και Αγώνας της Κρήτης, 24/07).2 Φαίνεται πως τα πολυάριθμα τραύματα στο κεφάλι και το σώμα του, όπως τα αντίκρισαν τόσο οι συγγενείς και το ιατρικό προσωπικό στο Κ.Υ. Βάμου (όπου διακομίσθηκε νεκρός), όσο και τα άτομα που βρέθηκαν στην κηδεία του, οι πληροφορίες από αυτόπτες μάρτυρες και η εικόνα του σημείου του συμβάντος με τις λίμνες αίματος και τα σπασμένα γυαλιά του Κωστή δεν είναι επαρκή για να καταρρίψουν το αφήγημα του «αιφνίδιου θανάτου». Και σε αυτήν την περίπτωση, η κρατική δολοφονία του Κωστή, γεγονός που γνωρίζει όλη η πόλη και όχι μόνο, εξαφανίστηκε από τον χάρτη των ειδήσεων.

«Ο θάνατός του αρχικά είχε αποδοθεί σε καρδιακή ανακοπή» (Flashnews, 24/07).3 Αυτό που εδώ παραλείπεται είναι ένα κομμάτι της αλήθειας. Ο θάνατος του Κωστή Μανιουδάκη πράγματι είχε αρχικά αποδοθεί σε καρδιακή ανακοπή, αλλά από την ίδια την αστυνομία, και μόνο από αυτήν. Από εκεί ξεκίνησαν οι διαρροές στον τοπικό τύπο, με εσκεμμένες ανακρίβειες και ψευδή στοιχεία, που ερχόντουσαν σε αντίφαση ακόμα και με την επίσημη αστυνομική καταγραφή στο βιβλίο αδικημάτων και συμβάντων του Α.Τ. Αποκορώνου. Η μοναδική μέχρι σήμερα επίσημη απόδοση αιτίας θανάτου είναι το ιατροδικαστικό πόρισμα, που μεταξύ άλλων επισημαίνει πως «η στρεσογόνα κατάσταση, ως συνέπεια ξυλοδαρμού, μπορεί να εξηγήσει το ισχαιμικό επεισόδιο, από το οποίο επήλθε ο θάνατος».

«Κατά τις αρχές, η αρχική ιατροδικαστική έκθεση απέδιδε τον θάνατο σε φυσικά αίτια και η υπόθεση είχε τεθεί στο αρχείο. Ωστόσο, μεταγενέστερες εκθέσεις του ίδιου ιατροδικαστή φέρονται να ανέτρεψαν τα αρχικά συμπεράσματα, με αποτέλεσμα να ασκηθεί δίωξη σε βάρος τεσσάρων αστυνομικών για ανθρωποκτονία» (Το Βήμα, 25/07).4
Όπως ήδη επισημάναμε, δεν υπάρχει αρχική και μεταγενέστερη ιατροδικαστική έκθεση – υπάρχει η αρχική αφήγηση της αστυνομίας, και η κατά πολύ ισχυρότερη αντίληψη της οικογένειας, της συνέλευσης, της τοπικής κοινωνίας, που οδήγησε στη μοναδική ιατροδικαστική έκθεση…

«Η ΕΛ.ΑΣ. υποστηρίζει ότι οι μεταγενέστερες εκθέσεις αναιρούσαν επανειλημμένα τις προηγούμενες, ενώ κάνει λόγο για βιντεοληπτικό υλικό που –κατά την άποψή της– δεν τεκμηριώνει καμία επιθετική ενέργεια των αστυνομικών σε βάρος του θανόντος» (Το Βήμα, 25/07).4
Η ΕΛ.ΑΣ. οφείλει να καταθέσει την άποψή της και για το γεγονός ότι μία εβδομάδα μετά τη δολοφονία του Κωστή, συγκεκριμένα στις 08 Σεπτεμβρίου 2023, ο εισαγγελέας Κωνσταντίνος Αποστολάκης, στην προσπάθειά του να αρχειοθετήσει την υπόθεση, απέρριψε το αίτημα της οικογένειας για παράδοση στις δικαστικές αρχές του οπτικοακουστικού υλικού από το συνεργείο Μεγαλακάκης (επιχείρηση πλησίον στο σημείο της δολοφονίας του Κωστή). Στις 15 Σεπτεμβρίου, όταν εν τέλει οι ιδιοκτήτες κλήθηκαν να καταθέσουν το υλικό στο πταισματοδικείο, το βίντεο είχε διαγραφεί. Εξαφανίστηκαν κατ’ αυτό τον τρόπο πολύ σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία για την υπόθεση. Παρά τη διαγραφή του επίμαχου υλικού, στη δικογραφία είναι διαθέσιμο βίντεο στο οποίο 2 εκ των 4 μπάτσων δολοφόνων απομονώνουν σε ένα χωράφι τον Κωστή, και επιστρέφουν λίγο αργότερα, μεταφέροντάς τον χειροπεδημένο πισθάγκωνα πλέον, εμφανώς καταβεβλημένο. Αυτό το υλικό φαίνεται να έλαβε υπόψη η ανακρίτρια Έλενα Μητροπούλου, επιβάλλοντας σε 2 εκ των 4 μπάτσων δολοφόνων μεγαλύτερη χρηματική εγγύηση, εντοπίζοντας μια επιπλέον ευθύνη στο πρόσωπό τους.

«Παράλληλα, αναφέρθηκε ότι δεν υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες του περιστατικού, ενώ έγινε ιδιαίτερη αναφορά και στην πραγματογνώμονα που είχε οριστεί από την οικογένεια, η οποία, σύμφωνα με την ενημέρωση της αστυνομίας, συμφωνούσε αρχικά με το πόρισμα περί φυσικού θανάτου». (Το Βήμα, 25/07).4
Η τοπική αστυνομική διεύθυνση διαθέτει αναλυτική λίστα με τους αυτόπτες μάρτυρες του περιστατικού, και όσων ακολούθησαν. Και έχει φροντίσει από πολύ νωρίς να καλλιεργήσει ένα κλίμα τρομοκρατίας σε αυτούς τους μάρτυρες, πολλοί εκ των οποίων, ενώ αρχικά επιβεβαίωσαν στην οικογένεια τον ξυλοδαρμό του Κωστή, λίγες μέρες μετά, δεν δέχτηκαν να καταθέσουν επίσημα γιατί «φοβούνται και δεν θέλουν να μπλέξουν». Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η έμμεση παραδοχή της αστυνομίας για τη διατήρηση διαύλου επικοινωνίας με την πραγματογνώμονα Ελπίδα Σπανουδάκη, που πράγματι είχε οριστεί από την οικογένεια στην αρχή της υπόθεσης. Η συνεργασία έλαβε σύντομα τέλος καθώς τέθηκε σοβαρό ζήτημα μεροληψίας, αφού η ίδια δεν έκρυβε την εκτίμησή της για την αστυνομία – ενδεικτικά το γραφείο της στο Ηράκλειο Κρήτης «διακοσμεί» η τοπική ένωση αστυνομικών υπαλλήλων. Η εκτίμησή της αυτή επιβεβαιώνεται από την επιλογή της να παρακάμψει το απόρρητο που διέπει το επάγγελμά της, και να έρθει σε επικοινωνία με την αστυνομική διεύθυνση Χανίων, για να εκδηλώσει τη συμφωνία της με το «αρχικό πόρισμα φυσικού θανάτου». Το πόρισμα αυτό, που αναφέρεται σχεδόν σε όλες τις ειδήσεις, δεν είναι άλλο από το ιατρικό πιστοποιητικό θανάτου, που συντάσσεται τις πρώτες ημέρες, αποτελώντας ένα τυπικό έγγραφο γραφειοκρατικού χαρακτήρα, απαραίτητο για να προχωρήσουν διαδικασίες όπως η κηδεία. Όπως επισημαίνει η οικογένεια Μανιουδάκη από κοινού με τους συνηγόρους υποστήριξης της κατηγορίας, «το Ιατρικό Πιστοποιητικό Θανάτου ΔΕΝ υπέχει θέση ιατροδικαστικής έκθεσης».

«Σε άλλη περίπτωση, επίσης το 2023, χρηματίστηκε για να παρουσιάσει θάνατο από έμφραγμα σε έλεγχο αστυνομικών, ατόμου που στο μεταξύ είχε απορρίψει ποσότητα κάνναβης από το αυτοκίνητό του, που είχε ως επακόλουθο την πτώση του ατόμου και την πρόκληση τραυμάτων στο κεφάλι του, ως αποτέλεσμα κακοποίησης από αστυνομικούς, κάτι που τελικά δεν αποδείχτηκε και το πόρισμά του ερχόταν σε πλήρη ασυμφωνία με βιντεοληπτικό υλικό, μαρτυρικές καταθέσεις κλπ.» (News247, 26/07).5
Το παραπάνω άρθρο ενδεχομένως αποτέλεσε την πρώτη είδηση με σαφή αναφορά στον τρόπο με τον οποίο παραποιήθηκε η υπόθεση Μανιουδάκη, χωρίς να αναφέρεται ποιος χρημάτισε τον ιατροδικαστή. Η διατύπωση βέβαια δεν αφήνει πολλά περιθώρια στη φαντασία, καθώς ο υπονοούμενος σκοπός χρηματισμού, το να παρουσιαστεί ένας θάνατος από έμφραγμα ως αποτέλεσμα κακοποίησης από αστυνομικούς, συμπίπτει με τον ισχυρισμό της οικογένειας Μανιουδάκη και της ανοιχτής συνέλευσης.

Στο σήμερα…
Λίγες μέρες μετά τη σύλληψή τους, και αφότου ιατροδικαστής και τοξικολόγος πέρασαν από το γραφείο της ανακρίτριας, αφέθηκαν ελεύθεροι με τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και χρηματικές εγγυήσεις 20.000€ και 30.000€, αντίστοιχα. Επιπλέον, ο Μπελιβάνης τέθηκε σε επίσημη αναστολή καθηκόντων. Από τις δηλώσεις των δικηγόρων του τελευταίου6 μαθαίνουμε πως σε ό,τι αφορά την υπόθεση Μανιουδάκη, η ανακρίτρια έκρινε αβάσιμα και ανεπαρκή τα στοιχεία που κατέθεσαν οι μπάτσοι στο διαβιβαστικό και, ως εκ τούτου, η δίωξη προχώρησε χωρίς να συμπεριληφθεί η υπόθεση Μανιουδάκη.
Όπως λέει και ο σοφός λαός σε αυτές τις περιπτώσεις, «πάλι κουβά» οι μπάτσοι.

*

Στο σύνολό της, η ειδησεογραφία μέχρι στιγμής έχει αναδείξει έναν ακόμα κύκλο διαφθοράς εντός των κρατικών υπηρεσιών. Κρατάμε ως θετικό πως οι επιτελάρχες του κρατικού μηχανισμού αναγνωρίζουν πόσο διάτρητο είναι το αστυνομο-δικαστικό σύμπλεγμα εφαρμογής του νόμου, και απόδοσης δικαιοσύνης. Και σε αυτό το σημείο συναντιούνται με τη διαχρονική θέση της συνέλευσης, αλλά και με την έντονη καχυποψία της κοινωνίας, όσον αφορά τους κρατικούς λειτουργούς και τον ρόλο τους στην καθημερινή ζωή. Οφείλουμε να πούμε ευθέως, αυτό που έχουμε υπονοήσει πολλάκις στον δημόσιο λόγο μας: Η ίδια η κοινωνία είναι η μόνη αρμόδια να ρυθμίσει τα θέματά της, να περιφρουρήσει την καθημερινότητά της και να διευθετήσει τις όποιες διαφορές αποδίδοντας δικαιοσύνη από τα κάτω.

Όσον αφορά στην υπόθεση Μανιουδάκη, οφείλουμε να καταδείξουμε πως μέσα από την ειδησεογραφία των ημερών, επιχειρείται να υπονομευθεί ένας κοινωνικός αγώνας τριών ετών. Η επίθεση που δέχεται ο αγώνας μας είναι ηθικού τύπου, με βασικό υπονοούμενο πως κάποιος από τη δική μας πλευρά εξαγόρασε έναν δημόσιο λειτουργό, με σκοπό να παρουσιάσει αποτελέσματα ευνοϊκά προς τους ισχυρισμούς μας.

Η αστυνομική διεύθυνση Χανίων γνωρίζει εδώ και χρόνια πως στην υπόθεση Μανιουδάκη έχει ηττηθεί κοινωνικά. Γι’ αυτό επιλέγει πάντα να διατηρεί διακριτική ή μηδαμινή παρουσία στη δημόσια δράση μας, γι’ αυτό κινείται αποκλειστικά τη νύχτα για να αφαιρέσει τον λόγο μας (αυτοκόλλητα, αφίσες, spray) από τον δημόσιο χώρο της πόλης, γιατί νιώθει πως και αυτή οφείλει να λογοδοτεί στην τοπική κοινωνία.

Τον Απρίλιο του 2025, είχαμε επισημάνει πως «η [τότε] νέα διεύθυνση στο μπατσομέγαρο, ο αστυνομικός διευθυντής, Νικολάου, όπως και ο διοικητής της Ασφάλειας, Σγουρός, δεν έχουν έρθει για να μειώσουν τα τροχαία, όπως άφησε να εννοηθεί ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Το κατασταλτικό επιτελείο θέλει να αξιοποιήσει την εμπειρία τους από το μητροπολιτικό κοινωνικό περιβάλλον, καθώς έχει αντιληφθεί πως στην τοπική κοινωνία εδώ και καιρό τίθεται έντονα ζήτημα απονομιμοποίησης της αστυνομίας. […] Το δίδυμο Νικολάου-Σγουρός έχει επιφορτιστεί με την αποκατάσταση αυτής της εμπιστοσύνης. […] Όσον αφορά τον αγώνα ενάντια στη συγκάλυψη της κρατικής δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη, η στρατηγική που έχουν καταστρώσει συμπυκνώνεται στην πλήρη εξαφάνιση από τον δημόσιο χώρο του ισχυρισμού ότι οι μπάτσοι δολοφόνησαν τον Κωστή. Πλέον δεν είναι μόνο ζήτημα προστασίας των 4 μπάτσων δολοφόνων και κατ’ επέκταση εξασφάλισης του απυρόβλητου συνολικά του αστυνομικού σώματος· αλλά ζήτημα αποκατάστασης της συνολικής εικόνας της αστυνομίας, με διαγραφή των όποιων «παρεκκλίσεών» της. Οι μπάτσοι επεμβαίνουν στις γειτονιές, και εκτός από το έντυπο υλικό της συνέλευσης, σβήνουν με spray τα αντιμπατσικά συνθήματα, και ειδικά το όνομα του Κώστα Μανιουδάκη. Θεωρούν πως με αυτόν τον τρόπο η τοπική κοινωνία θα ξεχάσει την κρατική δολοφονία».

Αναγνωρίζοντας, λοιπόν, πως το κοινωνικό πεδίο είναι ήδη χαμένο για αυτούς, κατέστρωσαν μια βρώμικη επιχείρηση λασπολόγησης του αγώνα μας, μέσα από μια δικογραφία κακουργηματικού τύπου γύρω από τον ιατροδικαστή Σταμάτη Μπελιβάνη, του οποίου τη δραστηριότητα ήταν σε θέση να γνωρίζουν πολύ καλά. Η άτυπη ομερτά που απολάμβανε ο δημόσιος ιατροδικαστής, δικαιολογούταν από την εξυπηρέτηση της τοπικής αστυνομίας όποτε αυτό χρειαζόταν. Το πράγμα στράβωσε για όλους αυτούς στην υπόθεση Μανιουδάκη, όταν η δική μας επιμονή να αναδείξουμε δημόσια όλα τα στοιχεία και τα εμπλεκόμενα πρόσωπα της υπόθεσης (καθώς και σημεία από άλλες υποθέσεις), ανάγκασε τον Μπελιβάνη να μείνει στη «γραμμή του νόμου», «αδειάζοντας» την αστυνομία.

Μπάτσοι, tv, ιατροδικαστική αρχή – όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί
Αυτό το «άδειασμα» έρχεται να ισορροπήσει η δίωξη των Μπελιβάνη-Τσατσάκη, μέσα από μια δικογραφία και μια συντονισμένη μιντιακή εκστρατεία με μομφές και μηνύματα προς πολλαπλούς αποδέκτες:
-Πρωτίστως προς τον Σταμάτη Μπελιβάνη, ο οποίος τιμωρείται παραδειγματικά για τη στάση που κράτησε, ως ένας κρατικός λειτουργός που επέλεξε να μην υποστηρίξει το κρατικό στρατόπεδο, συγκεκριμένα την αστυνομική αφήγηση περί αιφνίδιου θανάτου του Κώστα Μανιουδάκη. Η δίωξή του, αποτελεί και ένα μήνυμα προς όλους τους δημόσιους υπαλλήλους σε θέσης αντίστοιχης βαρύτητας – μήνυμα που λέει «στηρίξτε τη “μεγάλη οικογένεια” του ελληνικού κράτους, ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις σας, την αντίληψη και την αλήθεια σας. Διαφορετικά θα βρεθεί τρόπος να εκτεθείτε στον νόμο».
-Δευτερευόντως προς τη δικαστική εξουσία, η οποία καλείται να αφουγκραστεί όλον τον επικοινωνιακό θόρυβο γύρω από τους κατηγορούμενους Μπελιβάνη-Τσατσάκη, και να αμφισβητήσει την εγκυρότητα των πορισμάτων που προέρχονται από αυτούς. Ειδικά για την υπόθεση Μανιουδάκη αυτό έχει μια επιπλέον βαρύτητα, καθώς η δίωξή τους έρχεται χρονικά αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ανακριτικής διαδικασίας, εν όψει της κρίσης του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου, που θα παραπέμψει σε δίκη τους 4 μπάτσους-δολοφόνους. Όπως επισημαίνει η οικογένεια Μανιουδάκη, από κοινού με τους συνηγόρους, μέσα από αυτή τη δικογραφία, η αστυνομική διεύθυνση Χανίων επιχειρεί να παρέμβει σε μια δικαστική υπόθεση «προκειμένου να μεταστρέψει την πορεία της “νουθετώντας” τούς Δικαστές και τους άλλους Εισαγγελείς. Και να επιχειρεί να θέσει εκποδών όχι μόνο την ιατροδικαστική έκθεση, αλλά και όλες τις άλλες αποδείξεις που δεν ωφελούν τους κατηγορουμένους. Και δίκην δικαστή να αποφαίνεται ότι αδίκως κατηγορήθηκαν οι αστυνομικοί, επαναλαμβάνοντας τα επιχειρήματά τους». Τέλος, σημείο έμμεσης – και πολύ ειδικής– πίεσης προς τη δικαστική εξουσία αποτελεί και το γεγονός ότι η σύζυγος του καθηγητή Τσατσάκη είναι εφέτης στα Χανιά.

–Προς τον κόσμο που αγωνίζεται ενάντια στη συγκάλυψη της κρατικής δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη, από την οικογένεια του Κωστή, και την ανοιχτή συνέλευση, μέχρι το κάθε συλλογικό σχήμα και ομαδοποίηση που ασχολείται με την αστυνομική βαρβαρότητα. Η επιχείρηση συκοφάντησης του αγώνα μας αποτελεί
α) μια ηθική επίθεση στην επιλογή μας να επενδύσουμε χρόνο, ενέργεια, σκέψη και πόρους στη δημόσια προπαγάνδιση του λόγου και των θέσεών μας, για να μην συγκαλυφθεί ακόμα μία κρατική δολοφονία.
β) μια εκδικητική χειρονομία απέναντι στην επιλογή μας να μοιραστούμε συλλογικά το πένθος και να ενισχύσουμε την κοινωνική μνήμη, αντί να αφεθούμε στην παραίτηση της λήθης και του εξατομικευμένου πένθους.
γ) μια ύπουλη και πρωτοφανή επιχείρηση θεσμοθέτησης της δολοφονικής αστυνομικής βίας, συντονισμένη από το κατασταλτικό επιτελείο του υπουργείου Προ.Πο., την οποία κλήθηκαν να θέσουν σε εφαρμογή οι Κανέλλος-Σγουρός. Το μήνυμά τους απευθύνεται σε όλους τους αστυνομικούς υπαλλήλους και είναι απλό και σαφές: «Ό,τι και να συμβεί εμείς θα βρούμε, ή πιο σωστά θα κατασκευάσουμε, τον τρόπο να σας “ξελασπώσουμε”. Ακόμα και αν οδηγήσετε κάποιον στον θάνατο».
δ) μια «παράταιρη» ψηφίδα στο πλαίσιο της τρέχουσας κατασταλτικής συγκυρίας, στην οποία ο αναρχικός χώρος, αλλά και ευρύτερα ο κόσμος του αγώνα, εισπράττουν μια πολυεπίπεδη επίθεση από τον κρατικό μηχανισμό, που χρησιμοποιεί ως αφορμή την υπόθεση της Θεσσαλονίκης, για να κλείσει ανοιχτούς λογαριασμούς με την σύγχρονη ιστορία των εγχώριων κοινωνικών αντιστάσεων.

-Κυρίως προς την τοπική κοινωνία. Επιχειρείται να αναχαιτιστεί η κοινωνική διεισδυτικότητα του αγώνα μας, μέσα από υπονοούμενα περί μη διαφάνειας και χρήσης πρακτικών που χαρακτηρίζουν τον ίδιο τον κρατικό μηχανισμό – την αστυνομία, τη δικαστική εξουσία, τους πολιτευτές κ.λπ. Διόλου τυχαία, η υπόθεση Μανιουδάκη εμφανίζεται σε μια υπόθεση διαφθοράς κρατικών υπαλλήλων. Διόλου τυχαία, από όσους αναφέρονται διώκονται μόνο δυο εξ αυτών, ο Μπελιβάνης και ο Τσατσάκης, που εμπλέκονται στην υπόθεση Μανιουδάκη. Ταυτόχρονα, το ανακάτεμα της υπόθεσης Μανιουδάκη, μαζί με άλλες, κάποιες εκ των οποίων επαχθούς ηθικής βαρύτητας, επιχειρεί επιφανειακά να εξισώσει τη δημόσια δραστηριότητά μας με τις πρακτικές της «τοπικής μαφίας» και των συνεργατών της στον κρατικό μηχανισμό.

Δεν θα μπορούσε να στηθεί με οποιονδήποτε άλλο τρόπο μία τέτοια μεθόδευση. Οι μπάτσοι επιστράτευσαν μια κακουργηματική κατηγορία για τον Μπελιβάνη, η οποία αφενός θα τους παρείχε περισσότερες «ερευνητικές δυνατότητες και προσβάσεις» στο πλαίσιο της προανάκρισης, και αφετέρου θα τους έδινε την ευκαιρία να προβάρουν (δικονομικά και μιντιακά) την υπερασπιστική γραμμή των 4 μπάτσων δολοφόνων. Παρ’ όλο που δεν κατάφεραν να στοιχειοθετήσουν το δικό τους «ασφαλές συμπέρασμα» (περί χρηματισμού στην υπόθεση Μανιουδάκη), επιχείρησαν να αποδομήσουν, μέσα σε μια πολυσέλιδη αναφορά, τη δικαστική πορεία της υπόθεσης. «Χτυπώντας» την αξιοπιστία του ιατροδικαστή, επιχείρησαν να πλήξουν το ιατροδικαστικό πόρισμα, και μέσα από αυτό να εκθέσουν, σε συνεργασία και με τον δικηγόρο των μπάτσων δολοφόνων, την ολοκληρωμένη υπερασπιστική γραμμή τους.

Από την αρχή ως το τέλος, η εμπλοκή της υπόθεσης Μανιουδάκη σε αυτή τη δίωξη μεθοδεύτηκε από την αστυνομική διεύθυνση Χανίων, που ακολουθεί τις οδηγίες του υπουργείου Προ.Πο. Γνωρίζουν εδώ και χρόνια πως στην υπόθεση Μανιουδάκη έχουν ηττηθεί κοινωνικά. Και η υπόθεση αυτή έχει φωτίσει περάσματα όσον αφορά της απόδοση δικαιοσύνης από τα κάτω, που σταδιακά γίνονται παρακαταθήκη για τους αγώνες ενάντια στην αστυνομική βαρβαρότητα, και τους ευρύτερους κοινωνικούς αγώνες. Καταθέτουμε μια σημείο-προς-σημείο αποδόμηση των όσων εκτίθενται με σκοπό να υπονομεύσουν τον αγώνα μας. Σηκώνουμε το γάντι και δηλώνουμε δημόσια πως έχουμε τη διάθεση, τη διαθεσιμότητα και τη μεθοδικότητα να αξιοποιήσουμε και αυτή τη μεθόδευση για να ενισχύσουμε τον αγώνα μας.

Επόμενο ραντεβού μας, το τριήμερο για τη συμπλήρωση των 3 χρόνων από την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη, στις 28, 29 και 30 Αυγούστου, στην πόλη των Χανίων. Καλούμε όλο τον κόσμο του αγώνα, απ’ άκρη σ’ άκρη της ελλαδικής γεωγραφίας –και όχι μόνο– να πλαισιώσει τις εκδηλώσεις και τις δράσεις της ανοιχτής συνέλευσης.

ΝΑ ΤΕΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ
ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΤΩΝ ΤΑΕ ΣΟΥΔΑΣ
ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΛΙΑΝΙΔΑΚΗΣ,
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΜΟΣΧΟΥ & ΣΗΦΗΣ ΤΣΙΧΛΑΚΗΣ
ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΑΝΙΟΥΔΑΚΗ

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΓΓΟΣ ΠΑΡΩΝ

Ανοιχτή συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη
anoixti4kmanioudakis.noblogs.org
anoixti_kmanioudakis_xania@espiv.net

Παραπομπές:

1. https://www.youtube.com/watch?v=pg4Bi9Dnero
2. https://www.zarpanews.gr/aytes-einai-oi-okto-ypotheseis-poy-odigisan-sti-syllipsi-toy-iatrodikasti-chanion-kai-toy-dieythynti-toxikologias/
https://agonaskritis.gr/οι-8-υποθέσεις-που-οδήγησαν-στη-σύλληψη/
3. https://flashnews.gr/post/1054353/dioxi-gia-dorodokia-oi-ypotheseis-pou-odigisan-stin-syllipsi-iatrodikasti-kai-toxikologou/
4. https://www.tovima.gr/2026/07/25/society/xania-nea-stoixeia-stin-ereyna-gia-ti-feromeni-egklimatiki-organosi-sto-mikroskopio-8-ypotheseis/
5. https://www.news247.gr/ellada/mafia-ton-xanion-plithos-mageirematon-apo-ton-iatrodikasti-kai-ton-toxikologo-pos-drousan/
6. https://www.youtube.com/watch?v=-v0o62PC4LA

ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΥΣ, ΑΣ ΠΕΘΑΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΠΑΤΣΟΣ

ΑΝΤΙΜΠΑΤΣΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΕΜΠΤΗ 09/07 – 19:30 – ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΟΡΑΣ

ΑΝΤΙΜΠΑΤΣΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ – ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10/10 – 19:30 – ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΟΡΑΣ

Την Τρίτη 06 Ιουλίου 2026, μπάτσοι της ΟΠΚΕ πυροβολούν στο κεφάλι 20χρονο στο Άργος. Οι μέχρι στιγμής πληροφορίες αναφέρουν πως δεν σταμάτησε με το αμάξι σε σήμα των μπάτσων και οι τελευταίοι ξεκίνησαν να τον καταδιώκουν. Κάποια στιγμή, ο παλικαράς εγκατέλειψε το όχημά του, προσπαθώντας να διαφύγει τρέχοντας. Τη στιγμή που πηδούσε από μία μάντρα, οι μπάτσοι σημάδεψαν και έριξαν 13 σφαίρες. Οι μισές από αυτές τον πέτυχαν στο κεφάλι. Βρίσκεται μέχρι αυτήν την ώρα στο Θριάσιο Νοσοκομείο, κλινικά νεκρός.

Και ακόμα δεν έχουμε μάθει το όνομά του.

*

Η ΕΛ.ΑΣ. είναι η μεγαλύτερη οργάνωση μαφιόζων στη χώρα. Οι μπάτσοι οπλοφορούν και τραμπουκίζουν οποιοδήποτε άτομο «δεν τους κάνει», είναι βαθιά χωμένοι σε όποια περιοχή ανθίζει το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων, βασανίζουν και βιάζουν ανενόχλητοι μέσα στα Α.Τ., και αυτές είναι μονάχα οι πρώτες σκέψεις που μας έρχονται στον νου όταν σκεφτόμαστε την ΕΛ.ΑΣ. Και βέβαια, δεν πληρώνει ποτέ κανείς τους και για τίποτα. Από τις καθυστερημένες ΕΔΕ όπου «δεν ταυτοποιήθηκε ο δράστης», μέχρι τις δικαστικές αρχές που τους αθωώνουν «λόγω αμφιβολιών» και τα συστημικά ΜΜΕ που τους ξεπλένουν, οι μπάτσοι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν. Ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός τους καλύπτει.

Από την άλλη μεριά, εμείς φεύγουμε το πρωί για τη δουλειά και δεν ξέρουμε αν θα επιστρέψουμε το βράδυ στο σπίτι. Μετακινούμαστε με οχήματα σκοτώστρες και με τρένα χωρίς υποτυπώδη συστήματα ασφαλείας. Μας σκοτώνουν για ένα εισιτήριο λεωφορείου ή πλοίου, για 20€ βενζίνη. Μας σκοτώνουν στα σύνορα.

Από τους ξυλοδαρμούς μέχρι θανάτου του/της Ζακ/Zackie, του Βασίλη Μάγγου, του Μοχάμετ Καμράν και του Κώστα Μανιουδάκη, μέχρι τις εν ψυχρώ δολοφονίες του Νίκου Σαμπάνη, του Κώστα Φραγκούλη και του Χρήστου Μιχαλόπουλου: ΟΛΟΙ ΜΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

ΑΝΤΙΜΠΑΤΣΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΕΜΠΤΗ 09/07 – 19:30 – ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΟΡΑΣ

ΑΝΤΙΜΠΑΤΣΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ – ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10/10 – 19:30 – ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΟΡΑΣ

ανοιχτή συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη

anoixti4kmanioudakis.noblogs.org
anoixti_kmanioudakis_xania@espiv.net

Κι η παρωδία συνεχίζεται…

Κάλεσμα στα δικαστήρια Χανίων στο πλευρό της Μαρίας (συζύγου Κωστή Μανιουδάκη) για τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσε εναντίον της ο μπάτσος-δολοφόνος Μανώλης Γεωργιάδης.

Πέμπτη 11 Ιουνίου, στις 10:00, στα Δικαστήρια Χανίων

Διαβάστε περισσότερα “Κι η παρωδία συνεχίζεται…”

Η κύρια ανάκριση για την υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη συνεχίζεται

Συγκέντρωση την Δευτέρα 27 Απριλίου στις 10:00 στα Δικαστήρια Χανίων, όπου καλείται να καταθέσει ως μάρτυρας η σύζυγος του, Μαρία.

Διαβάστε περισσότερα “Η κύρια ανάκριση για την υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη συνεχίζεται”

Ξεκινάει η κύρια ανάκριση για τη δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη

Συγκέντρωση την Πέμπτη 19 Μαρτίου στις 11:30 στα Δικαστήρια Χανίων, όπου καλείται να καταθέσει ως μάρτυρας ο γιος του, Αναστάσης.

Διαβάστε περισσότερα “Ξεκινάει η κύρια ανάκριση για τη δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη”

[Χανιά] Αντιφασιστική παρέμβαση στη γειτονιά του Κουμ Καπί

Το Σάββατο 31 Ιανουαρίου, επέτειο των Ιμίων, ημέρα που οι φασίστες για ακόμα μια φορά επιχείρησαν να βγουν από τις τρύπες τους, πραγματοποιήσαμε μαζί με αλληλέγγυα συντρόφια αντιφασιστική παρέμβαση στη γειτονιά του Κούπ Καπί στα Χανιά. Εκεί, κάποιους μήνες πριν, στις 28 Αυγούστου, πρώτη μέρα του 4ημέρου για τα δυο χρόνια από την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη, φασιστοειδές αποφάσισε ότι είναι καλή ιδέα να φωνάξει από το μπαλκόνι του προς την πορεία την φράση «ελλάς ή τέφρα». Εκείνο το βράδυ του δώσαμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα αλλά και μια υπόσχεση ότι θα ξαναέρθουμε.

Το Σάββατο λοιπόν η υπόσχεση αυτή πραγματοποιήθηκε και ο φασίστας της μεσολογγίου 2 κρυβόταν στο διαμέρισμα του όταν μας άκουσε να “αφιερώνουμε” συνθήματα σε αυτόν και στους ομοίους του. Η πορεία ξεκίνησε από την παραλιακή του Κούμ Καπί και έκανε ένα μικρό δρομολόγιο περνώντας μέσα από τα στενά δρομάκια της γειτονιάς. Είχε έντονο παλμό και δεν σταμάτησαν στιγμή να ακούγονται αντιφασιστικά συνθήματα. Το σώμα της πορείας έκανε αρκετές στάσεις, κατά τις οποίες διαβάστηκε με ντουντούκα και θυροκολλήθηκε το κείμενο της συνέλευσης, που εξηγούσε τον λόγο που βρισκόμασταν εκεί.

Σκοπός ήταν να απευθυνθούμε στην γειτονιά, για να αποκαταστήσουμε το τι έγινε τότε και να καταδικάσουμε οποιαδήποτε μορφή φασισμού. Η γειτονιά έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον, κόσμος έβγαινε στα μπαλκόνια και παρακολουθούσε με προσοχή το κείμενο και αυτό που συνέβαινε κάτω από τα σπίτια τους. Υπήρξε μεγάλη αλληλεπίδραση με πολλούς ανθρώπους κατά την διάρκεια της παρέμβασης, που στήριξαν τη δράση της συνέλευσης. Αρκετοί από αυτούς είχαν την ανάγκη να καταλάβουν ποιος είναι αυτός ο φασίστας που μοιράζονται μαζί του τους ίδιους δρόμους, καταδικάζοντας και οι ίδιοι τέτοιες συμπεριφορές. Άλλοι της γειτονιάς είχαν «μείνει» στην ενημέρωση που είχε κάνει ο ίδιος στο τοπικό μέσο ενημέρωσης, zarpanews.gr, όπου είχε αναφέρει πως «φώναξε από το μπαλκόνι του τη λέξη “Ελλάς” την ώρα που περνούσε η πορεία». Στο ίδιο δημοσίευμα είχε εκφράσει την αγανάκτησή του, λέγοντας πως “Δεν τολμάμε να πούμε ότι είμαστε Έλληνες”»… Όταν έγινε ξεκάθαρο ότι η πραγματικότητα διέφερε από το δικό του αφήγημα, καταδικάστηκε και από αυτή την μερίδα των γειτόνων.

Και επειδή όπου υπάρχει φασισμός, υπάρχει και η ΕΛΑΣ, δεν έλλειψε η παρουσία των μπάτσων όταν αντιλήφθηκαν την παρέμβασή μας. Την πρώτη φορά εμφανίστηκαν αρκετά κοντά μας, αλλά απομακρύνθηκαν όταν το σώμα της πορείας κινήθηκε προς το μέρος τους φωνάζοντας συνθήματα. Στο τέλος της πορείας και λίγο πριν «σπάσει» ο κόσμος, οι μπάτσοι επέστρεψαν για να φωτογραφίσουν ένα σύνθημα που είχε γραφτεί, και το οποίο ανέφερε τα ονόματα των μπάτσων δολοφόνων του Κωστή, κάτι το οποίο συστηματικά κάνουν τα τελευταία δύο χρόνια. Εκδιώχθηκαν και την δεύτερη φορά από το σώμα της πορείας.

Επιλέγουμε τη δημόσια παρέμβαση, αδιαμεσολάβητη από μέσα ενημέρωσης και δημοσιογράφους – εξάλλου γνωρίζουμε πολύ καλά ποιος είναι ο ρόλος τους και ποια συμφέροντα εξυπηρετούν. Η επιλεκτική απόκρυψη των γεγονότων, όπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση από το zarpanews.gr, αποσυντονίζει και μπερδεύει τη γειτονιά, διαμορφώνοντας ένα αφήγημα που εξυπηρετεί τον κρατικό μηχανισμό και τους υποστηρικτές του. Επιστρέψαμε ακριβώς γι’ αυτό – για να αποκαταστήσουμε τα γεγονότα, κάνοντας αυτό που κάνουμε πάντα: Επικοινωνώντας άμεσα με τον κόσμο, δημιουργώντας πεδία ανοιχτού, ζωντανού διαλόγου, όπου η δική μας αλήθεια εκφράζεται συλλογικά και δημόσια.

Οφείλουμε να επαναλάβουμε πως ο αγώνας ενάντια στην αστυνομική αυθαιρεσία και την κρατική βαρβαρότητα αποκτά νόημα όσο είναι ταυτόχρονα αγώνας για έναν κόσμο που δεν χωράει κανενός είδους διάκριση και καμία εκμετάλλευση. Οραματιζόμαστε και παλεύουμε για έναν κόσμο που θα χωράει όλους τους κόσμους, και θα καταγγέλλουμε δημόσια και χωρίς δεύτερη σκέψη όσα άτομα βρεθούν στον δρόμο μας, από όποια θέση κι αν μιλούν. Η αντίστασή μας είναι ο δρόμος προς τη δικαιοσύνη.

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΤΟΥ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΝΑ ΤΕΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ
ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΑΝΙΟΥΔΑΚΗ
ΣΤΕΛΙΟΣ ΛΙΑΝΙΔΑΚΗΣ, ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ,
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΜΟΣΧΟΥ ΚΑΙ ΣΗΦΗΣ ΤΣΙΧΛΑΚΗΣ

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ανοιχτή συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη
anoixti_kmanioudakis_xania@espiv.net
anoixti4kmanioudakis.noblogs.org

Ακολουθεί το κείμενο της παρέμβασης

ΕΞΩ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ

Την 1η Σεπτεμβρίου 2023, στον Αποκόρωνα Χανίων, οι μπάτσοι των ΤΑΕ Σούδας Μανώλης Γεωργιάδης, Στέλιος Λιανιδάκης, Κωνσταντίνα Μόσχου και Σήφης Τσιχλάκης σταματούν τον Κώστα Μανιουδάκη σε «τυχαίο» αστυνομικό έλεγχο και τον ξυλοκοπούν μέχρι θανάτου.

Η αστυνομία, με τη συνδρομή των ΜΜΕ, επιχειρεί να συγκαλύψει και αυτή τη δολοφονία, ακολουθώντας μία σειρά από πάγιες κινήσεις και εφαρμόζοντας συγκεκριμένες τακτικές, όμοιες με αυτές που έχουμε δει σε πολλές περιπτώσεις κρατικών δολοφονιών των τελευταίων ετών.

Η ανοιχτή συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη, με αφορμή τη συμπλήρωση δύο ετών από τη δολοφονία του Κωστή διοργάνωσε 4ήμερο δράσεων στα τέλη του Αυγούστου του 2025.

Στο πλαίσιο αυτού του 4ημέρου, σε πορεία γειτονιάς την Πέμπτη 28 Αυγούστου, μπήκαμε στις γειτονιές του Κουμ Καπί αφού είχαμε ολοκληρώσει τις προγραμματισμένες παρεμβάσεις μας, με σκοπό να καταλήξουμε στην πλατεία της Σπλάντζιας. Σε αυτή τη γειτονιά, στην οδό Μεσολογγίου, από την πολυκατοικία στον αριθμό 2, ένας κάτοικος θεώρησε καλή ιδέα να φωνάξει από το μπαλκόνι του προς την πορεία μας «Ελλάς ή Τέφρα». Πρόκειται για μια φράση που μέσες-άκρες λέει πως όποιος δεν είναι με την Ελλάδα (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό), είναι για κάψιμο.

Η κίνησή του αυτή οδήγησε αμέσως σε αντανακλαστική στάση της πορείας, η οποία φρόντισε να καταγγείλει στη γειτονιά με όλους τους δυνατούς τρόπους πως ο άνθρωπος αυτός είναι ένας φασίστας, που βρήκε το θράσος να φωνάξει μια άκρως ρατσιστική φράση. Ενώ ζήτησε συγνώμη επιτόπου, λέγοντας απλά ότι δεν γνώριζε για ποιον λόγο γίνεται η πορεία, και χωρίς να σχολιάσει στην ουσία του αυτό που είπε, την επομένη βγήκε στο τοπικό μέσο ενημέρωσης zarpanews.gr, αναφέροντας πως «φώναξε από το μπαλκόνι του τη λέξη “Ελλάς” την ώρα που περνούσε η πορεία». Στο ίδιο δημοσίευμα διαβάσαμε τα εξής: «Λίγες ώρες αργότερα, όπως καταγγέλλει ο ίδιος, άγνωστοι προκάλεσαν φθορές, γράφοντας συνθήματα με μαύρη μπογιά σε τοίχους και πόρτες της πολυκατοικίας. Ο καταγγέλλων εξέφρασε την αγανάκτησή του, λέγοντας χαρακτηριστικά: “Δεν τολμάμε να πούμε ότι είμαστε Έλληνες”»…
Πρόκειται για μια ακόμα, ιδιαίτερα χαρακτηριστική περίπτωση ρουφιανο-θρασυδειλίας: Πρώτα μαγκιά, και έπειτα κλαψούρισμα, αποκρύπτοντας μάλιστα όλη την «άβολη» αλήθεια, εν προκειμένω τη μισή φράση, αλλά και το γεγονός ότι η απάντηση δόθηκε άμεσα και όχι από αγνώστους, αλλά από ένα σώμα πορείας που βρισκόταν στο δρόμο με το όνομα και την υπογραφή του, της ανοιχτής συνέλευσης για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη.

Και βέβαια, απέκρυψε ολόκληρη τη φράση, γιατί γνωρίζει πως είναι μια φράση στενά συνδεδεμένη με τη ρητορική και τη δράση της Χρυσής Αυγής, και άλλων νεοναζιστικών μορφωμάτων, που δύσκολα θα μπορούσε να υπερασπιστεί ακόμα και σε ένα καθεστωτικό μέσο ενημέρωσης. Μια φράση που νομιμοποιεί τη δολοφονική βία των φασιστών, όπως και τη ρατσιστική, εξίσου δολοφονική, βία της αστυνομίας – ειδικά όταν η φράση αυτή απευθύνεται σε μία πορεία για μια κρατική δολοφονία.

Εμείς από την πλευρά μας οφείλουμε να επιστρέψουμε, και να υπερασπιστούμε τη στάση μας απέναντι στον φασίστα της γειτονιάς σας. Οφείλουμε να επισημάνουμε πως ο αγώνας ενάντια στην αστυνομική αυθαιρεσία και την κρατική βαρβαρότητα αποκτά νόημα όσο είναι ταυτόχρονα αγώνας για έναν κόσμο που δεν χωράει κανενός είδους διάκριση και καμία εκμετάλλευση. Οραματιζόμαστε και παλεύουμε για έναν κόσμο που θα χωράει όλους τους κόσμους, και θα καταγγέλλουμε δημόσια και χωρίς δεύτερη σκέψη όσα άτομα βρεθούν στον δρόμο μας, από όποια θέση κι αν μιλούν.

Καλούμε τη γειτονιά να απομονώσει το δηλητήριο του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας. Ο φασισμός τσακίζεται στον δρόμο, στον ίδιο τόπο όπου κρίνεται το δίκιο.

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΝΑ ΤΕΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΤΩΝ ΤΑΕ ΣΟΥΔΑΣ ΣΤΕΛΙΟΣ ΛΙΑΝΙΔΑΚΗΣ, ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΜΟΣΧΟΥ ΚΑΙ ΣΗΦΗΣ ΤΣΙΧΛΑΚΗΣ


ανοιχτή συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη

[Χανιά] Καμία δίωξη στα μέλη της συνέλευσης

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Χανίων τη Δευτέρα 16 Φλεβάρη, στις 09:00

Την 1η Σεπτεμβρίου 2023, στις Βρύσες Αποκορώνου, οι μπάτσοι των ΤΑΕ Σούδας Μανώλης Γεωργιάδης, Στέλιος Λιανιδάκης, Κωνσταντίνα Μόσχου και Σήφης Τσιχλάκης σταματούν τον Κώστα Μανιουδάκη σε «τυχαίο» αστυνομικό έλεγχο και τον ξυλοκοπούν μέχρι θανάτου.

Η αστυνομία επιχειρεί να συγκαλύψει και αυτή τη δολοφονία, ακολουθώντας μία σειρά από πάγιες κινήσεις και εφαρμόζοντας συγκεκριμένες τακτικές, όμοιες με αυτές που έχουμε δει σε πολλές περιπτώσεις κρατικών δολοφονιών των τελευταίων ετών.

Πριν ακόμα ενημερωθεί η οικογένεια, η αστυνομία διαρρέει στον ηλεκτρονικό τύπο μια σειρά από εσκεμμένες ανακρίβειες και ψευδή στοιχεία. Συγκεκριμένα, τα δημοσιεύματα κάνουν λόγο για τυπικό έλεγχο της τροχαίας, ενώ ήταν έλεγχος των ΤΑΕ Σούδας˙ για έλεγχο που έγινε στον ΒΟΑΚ, ενώ πραγματοποιήθηκε στον επαρχιακό δρόμο Φρε-Βρυσών˙ για καρδιακή ανακοπή του 58χρονου και για «υπεράνθρωπες» προσπάθειες των αστυνομικών να τον επαναφέρουν, προφανώς χωρίς καμία αναφορά σε ξυλοδαρμό, σύλληψη και μεταφορά του στο περιπολικό χειροπεδημένο πισθάγκωνα. Ο επίσημος ισχυρισμός της ΕΛ.ΑΣ., όπως καταγράφηκε πρώτα στο βιβλίο αδικημάτων και συμβάντων του Α.Τ. Αποκορώνου, αναφέρεται σε «αιφνίδιο θάνατο ιδιώτη» που «κατά το χρόνο περαιτέρω νομότυπου αστυνομικού ελέγχου οχήματος αισθάνθηκε ξαφνική αδιαθεσία και έχασε τις αισθήσεις του». Μερίδιο ευθύνης στη συγκάλυψη της εν λόγω δολοφονίας φέρουν, επίσης, και τα συστημικά ΜΜΕ, τα οποία υιοθετούν και αναπαράγουν άκριτα το αφήγημα των μπάτσων.

Οι εμπλεκόμενοι μπάτσοι μαζί με τον διοικητή των ΤΑΕ παρουσιάζουν το παραπάνω αφήγημα και στην οικογένεια, όταν συναντήθηκαν στο Κ.Υ. Βάμου, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του Κωστή. Αυτό έρχεται να «κουμπώσει» με το πιστοποιητικό θανάτου που καταθέτει ο δημόσιος ιατροδικαστής, Σταμάτης Μπελιβάνης, στις 4 Σεπτεμβρίου 2023, στο οποίο καταγράφει ως αιτία θανάτου «παθολογικά αίτια, απουσία κακώσεων». Όμως, τα πολυάριθμα τραύματα στο κεφάλι και το σώμα του Κωστή που αντίκρισαν τόσο οι συγγενείς και το ιατρικό προσωπικό όσο και τα άτομα που βρέθηκαν στην κηδεία του, οι πληροφορίες από αυτόπτες μάρτυρες και η εικόνα του σημείου του συμβάντος με τις λίμνες αίματος και τα σπασμένα γυαλιά του Κωστή, ανατρέπουν την εκδοχή της αστυνομίας. Αυτά τα δεδομένα οδηγούν την οικογένεια να καταθέσει μήνυση κατά παντός υπευθύνου, προκειμένου να αναδείξει τι αλήθεια συνέβη στον Κωστή.

Καθώς σχηματίζεται η δικογραφία, έρχεται στο φως μια σειρά από «συμπτώσεις»:

• Ενώ η οικογένεια έσπευσε να ζητήσει το βιντεοληπτικό υλικό από την κάμερα ασφαλείας του συνεργείου αυτοκινήτων Μεγαλακάκης (το πιο κοντινό μαγαζί στο σημείο του συμβάντος), ο υπεύθυνος δήλωσε ότι θα το παραδώσει ακολουθώντας την τυπική διαδικασία, δηλαδή κατόπιν εισαγγελικής εντολής. Όταν αυτή ήρθε μία εβδομάδα μετά, το βίντεο «περιέργως» είχε σβηστεί.

• Δεν έγινε ποτέ αυτοψία στο σημείο, ούτε καν έλεγχος στο αυτοκίνητο του Κωστή, παρ’ όλο που υπήρχαν μαρτυρίες πως οι ίδιοι μπάτσοι, το ίδιο βράδυ, καθάρισαν το σημείο από τα αίματα.

• Ταυτόχρονα, η αστυνομία καλλιεργεί ένα κλίμα τρομοκρατίας στους μάρτυρες, οι οποίοι αρχικά επιβεβαίωσαν στην οικογένεια τον ξυλοδαρμό του Κωστή, ενώ πολλοί από αυτούς, λίγες μέρες μετά, δεν δέχτηκαν να καταθέσουν επίσημα γιατί «φοβούνται και δεν θέλουν να μπλέξουν».

Ο θάνατος του Κωστή επανέρχεται στη δημόσια σφαίρα στις 14 Σεπτεμβρίου, όταν ο γιος του, Αναστάσης, διαψεύδει δημόσια την εκδοχή της αστυνομίας και καταγγέλλει τους μπάτσους, που διενήργησαν τον έλεγχο, ως δολοφόνους του πατέρα του. Η δημοσιοποίηση της καταγγελίας αποτέλεσε το σημείο εκκίνησης του πολιτικού αγώνα –παράλληλα με τον νομικό– μέσα από τις

ανοιχτές συνελεύσεις για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη τόσο στα Χανιά όσο και την Αθήνα. Μέσα σε λίγες μέρες, η υπόθεση του Κωστή γίνεται γνωστή πανελλαδικά από τις συλλογικές δράσεις αλληλέγγυων ατόμων.

*

Η ανοιχτή συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη στα Χανιά καλέστηκε δημόσια, αμέσως μετά την καταγγελία του Αναστάση, και έκτοτε φιλοξενείται στον κατειλημμένο λόφο Καστέλι.

Από την πρώτη στιγμή μέχρι και σήμερα αποτελεί μια ανοιχτή, αντιιεραρχική διαδικασία που πλαισιώνεται από ευρύ φάσμα ανθρώπων: Από ανθρώπους που διαβάσαμε τα λόγια του Αναστάση στην αρχή του Σεπτέμβρη του ‘23, αφουγκραστήκαμε τον πόνο από το άδικο της απώλειας, μοιραστήκαμε το πένθος και το κάναμε κομμάτι μας και δική μας υπόθεση. Από φίλες και φίλους, από συντρόφισσες και συντρόφους του Αναστάση. Από άτομα που γνωριζόμασταν μέσα από τη συμμετοχή μας στους κοινωνικούς αγώνες, πολύ πριν την κρατική δολοφονία του Κωστή. Πλαισιώνεται από ανθρώπους με σταθερή συμμετοχή, και από ανθρώπους που ήρθαν μόνο σε μερικές διαδικασίες για να ενημερωθούν, να απευθύνουν έναν χαιρετισμό και να δηλώσουν τη στήριξή τους. Παραμένει ανοιχτή και προσβάσιμη σε όποιο άτομο ενδιαφέρεται να την παρακολουθήσει και να συνδιαμορφώσει τις επόμενες κινήσεις της. Αποτελεί μια ζωντανή πολιτική διεργασία, που συνεχίζει να αναδεικνύει με κινηματικούς όρους την υπόθεση, από κοινού με μέλη της οικογένειας, και παράλληλα με τον νομικό αγώνα που έχουν ξεκινήσει.

Η δράση της συνέλευσης είναι δημόσια και πολυεπίπεδη, με παρεμβάσεις στα ραδιόφωνα και τον δημόσιο χώρο της πόλης, με ενημερώσεις σε εκδηλώσεις και πολιτιστικά δρώμενα, με μικροφωνικές, συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, με πολιτικές εκδηλώσεις, διατηρώντας ως βασικά πεδία εστίασης τα εξής:

• αφενός την άσκηση πίεσης στις αρμόδιες κρατικές αρχές, και αφετέρου τη λεπτομερή ανάδειξη του ιστορικού και των χαρακτηριστικών της υπόθεσης, καθώς και του ρόλου των εμπλεκόμενων πλευρών, με στόχο να μην συγκαλυφθεί η κρατική δολοφονία,

• την καταγραφή της υπόθεσης στη δημόσια σφαίρα, και την εδραίωση της κινηματικής αφήγησης στη συλλογική μνήμη της πόλης, ώστε να μην ξεχαστεί η κρατική δολοφονία και να αποδοθούν ευθύνες στα πρόσωπα που –σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό– ενεπλάκησαν σε αυτήν και τον μηχανισμό για τη συγκάλυψή της,

• την οικονομική ενίσχυση του αγώνα, τόσο σε νομικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο,

• την υποστήριξη του νομικού αγώνα, και την παράλληλη επεξεργασία του δικού μας ορισμού για τη δικαιοσύνη, και την εξερεύνηση μονοπατιών προς τη δικαίωση, στο πλαίσιο του πολιτικού αγώνα, και πέρα από την αστική δικαιοσύνη,

• τη σύνδεση του αγώνα μας με αντίστοιχα πολιτικά εγχειρήματα που έχουν συγκροτηθεί πάνω σε υποθέσεις αστυνομικής βίας (όπως η υπόθεση Βασίλειου Μάγγου στον Βόλο), καθώς και τη σύνδεση της υπόθεσης της κρατικής δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη με ευρύτερα αγωνιστικά επίδικα της εποχής (όπως αυτά που αναδεικνύονται στο κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη).

Ο πρώτος κύκλος αγώνα της συνέλευσης «έκλεισε» με την έκδοση του ιατροδικαστικού πορίσματος, σύμφωνα με το οποίο τα τραύματα του Κωστή επήλθαν από τη «χρήση “θλώντος οργάνου”», και «δεν δύνανται να δικαιολογηθούν από πτώση εξ ιδίου ύψους». Μετά από αυτήν την εξέλιξη, ήταν επόμενο να κληθούμε να δώσουμε τις δικές μας απαντήσεις για τη δικαιοσύνη.

Για το τι σημαίνει «θετική έκβαση της δικαστικής υπόθεσης», σε ποιο βαθμό μας ικανοποιεί κάτι τέτοιο, και πώς αλλιώς φανταζόμαστε τη δικαίωση και τη δικαιοσύνη.

Η δημοσιοποίηση των ονομάτων των φυσικών αυτουργών, των τεσσάρων μπάτσων-δολοφόνων, μέσα από μια πανελλαδική αφισοκόλληση στις 05 Ιουλίου 2024, αποτέλεσε την κορύφωση αυτής της διαδικασίας που επιχείρησε να ψηλαφίσει στην πράξη το ζήτημα της δικαιοσύνης.

Αν και είναι μια κίνηση που προσανατολίζεται σε τέσσερα πρόσωπα, κατά βάθος στοχεύει τον απρόσωπο κατασταλτικό μηχανισμό: Αποτελεί ένα κοινωνικό-πολιτικό ανάχωμα απέναντι σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο προστασίας, κάλυψης και εν τέλει ατιμωρησίας, που δίνεται από το ελληνικό κράτος στους εντεταλμένους φονιάδες του (που στην προκειμένη περίπτωση παραμένουν στις θέσεις τους). Υπενθυμίζει πως όλοι όσοι στελεχώνουν αιματοβαμμένους μηχανισμούς είναι υπόλογοι, και δεν θα επιτρέψουμε να χαθούν στην ανωνυμία τους. Είναι μια κίνηση απόδοσης δικαιοσύνης από τα κάτω, με δεδομένη τη δομική ανισοτιμία μεταξύ των εκτεθειμένων στην κρατική βία από τη μία, και των ένστολων κρατικών υπαλλήλων από την άλλη.

Σε κοινωνικό επίπεδο, αυτό που πετύχαμε με την αφισοκόλληση των ονομάτων δεν είναι μόνο η πληροφόρηση για το ποιοι δολοφόνησαν τον Κώστα Μανιουδάκη. Με μια αφίσα –ένα οικείο και καθημερινό μέσο– και μια φράση –με το δίκιο του σκοπού της– δείξαμε στην κοινωνία ότι μια οριζόντια και αδιαμεσολάβητη πρωτοβουλία αγώνα, μπορεί να εκθέσει την κρατική καταστολή, υπογραμμίζοντας πως δεν είναι απρόσωπη, απρόσιτη και επομένως απρόσβλητη. Σε μια συνθήκη που η αστυνομική βία έχει κανονικοποιηθεί σε όλη την ελλαδική γεωγραφία, ανοίξαμε ένα αχαρτογράφητο πέρασμα με νέες προοπτικές όσον αφορά την απόδοση δικαιοσύνης από τα κάτω.

Μέσα από μία αδιαμεσολάβητη κίνηση, που απολαμβάνει πλατιά κοινωνική νομιμοποίηση, αμφισβητήσαμε στην πράξη μια καταστατική «φιλοδοξία» του κράτους: Τη διατήρηση της αποκλειστικότητας στη ρύθμιση και διαμεσολάβηση του συνόλου των κοινωνικών σχέσεων. Προσπερνώντας τους μηχανισμούς που είναι αρμόδιοι για την απόδοση δικαιοσύνης, η δράση της συνέλευσης δεν άφησε κανένα περιθώριο στη δικαστική εξουσία παρά να «καλύψει» το χαμένο έδαφος: Να ασκήσει σε ποινικό επίπεδο μια δίωξη, με κατηγορίες οι οποίες είχαν ήδη αποδοθεί κοινωνικά.

Η δίωξη αυτή αποτελεί την πρώτη περίπτωση που μπάτσοι κατηγορούνται για ανθρωποκτονία χωρίς να έχει προηγηθεί χρήση όπλου. Στην ουσία, αυτό που οδηγείται στο εδώλιο, κοινωνικά και νομικά, είναι μία συγκεκριμένη αστυνομική πρακτική, απολύτως κανονικοποιημένη: Ο ξυλοδαρμός σε καθεστώς ελέγχου/κράτησης από την αστυνομία, στα «μπλόκα της τροχαίας», στα αστυνομικά τμήματα, σε κεντρικούς πεζόδρομους στο κέντρο της Αθήνας μέρα μεσημέρι.

Παρά τη δίωξη των 4 μπάτσων-δολοφόνων –εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο– η κύρια ανάκριση δεν έχει προχωρήσει. Την ίδια στιγμή όμως, 4 μέλη της συνέλευσής μας διώκονται γιατί, τις πρώτες ώρες της 06ης Ιουλίου 2024 και ενώ είχε προηγηθεί πανελλαδική αφισοκόλληση της αφίσας με τα ονόματα των μπάτσων, ζήτησαν τον λόγο από άτομο που έσκιζε τις αφίσες. Εκ των υστέρων προέκυψε πως το άτομο αυτό ήταν ο Μανώλης Γεωργιάδης, ένας εκ των 4 μπάτσων δολοφόνων του Κωστή Μανιουδάκη.

Τα συντρόφια μας κλήθηκαν σε δίκη στις 22/09/2025 μετά από μήνυση του Γεωργιάδη. Σε μία κατάμεστη αίθουσα από αλληλέγγυα άτομα στον αγώνα ενάντια στη συγκάλυψη της κρατικής δολοφονίας του Κωστή, ο Γεωργιάδης –δι’ αντιπροσώπου– ζήτησε αναβολή λόγω ασθένειας. Η δίκη ορίστηκε για τις 28 Ιανουαρίου 2026, και διακόπηκε, με την επόμενη δικάσιμο να έχει οριστεί τη Δευτέρα 16 Φλεβάρη.

Η δίκη αυτή έρχεται σε μια περίοδο που το ελληνικό κράτος δέχεται πιέσεις από τις κινητοποιήσεις των γεωργών και των κτηνοτρόφων, στη σκιά του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ, και υπό το βάρος της εντεινόμενης ακρίβειας. Η καταστολή των αγροτών και η επικοινωνιακή κάλυψή της είναι απολύτως αποκαλυπτικές για τον ρόλο της αστυνομίας: Τόσο η ωμή βία σε συγκεντρώσεις και μπλόκα, όσο και οι απειλές για διώξεις με τον νόμο για εγκληματική οργάνωση ή παρακώλυσης συγκοινωνιών.

Η έφοδος του ΣΔΟΕ στα γραφεία του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών αποτελεί παρεμφερές –εξίσου αποκαλυπτικό– στιγμιότυπο. Και σε αυτήν την περίπτωση αξιοποιείται μια ελεγκτική υπηρεσία του κράτους, με σκοπό αφενός να στείλει ένα μήνυμα τρομοκράτησης, και αφετέρου να διασπείρει στην κοινωνία την αμφιβολία πως «εδώ κάτι βρωμάει».

Η καταστολή συμπληρώνεται όταν έρχεται να κάμψει τις αντιστάσεις των «από τα κάτω», και σε τέτοιες περιπτώσεις, ακόμα και φαινομενικά άσχετες υπηρεσίες ή νομοθετήματα (όπως ο νόμος περί εγκληματικής οργάνωσης) επιστρατεύονται κατά το δοκούν για να υπηρετήσουν τις ανάγκες του κράτους και του κεφαλαίου.

Επιστρέφοντας στα «δικά μας», θυμίζουμε πως με παρόμοιο τρόπο έχουν δεχτεί μηνύσεις από τους μπάτσους δολοφόνους ακόμα 3 μέλη της συνέλευσης, όπως και ο γιος του Κωστή, Αναστάσης, με την κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμησης.

Αν και οι μηνύσεις είναι προσωποποιημένες, στην πραγματικότητα στοχεύουν την ίδια την ανοιχτή συνέλευση και τη δυναμική που έχει αναπτύξει. Είναι η απάντηση των τεσσάρων μπάτσων δολοφόνων στο σώμα της συνέλευσης που, μέσα από τη δημοσιοποίηση των ονομάτων τους, σηκώνει συλλογικά την ευθύνη του συνθήματος «οι δολοφόνοι έχουν ονόματα», προσπερνώντας το όριο της ανωνυμίας τους και εκθέτοντας συνολικά τον κρατικό μηχανισμό. Είναι η απάντηση των μπάτσων που έχει στόχο να επαναφέρει τα πράγματα στην «πρότερη» κατάστασή τους: «το κράτος δολοφονεί», απρόσωπο, απρόσβλητο και παντοδύναμο.

Οι μηχανισμοί της δικαστικής εξουσίας κινούνται άμεσα και ταχύτατα όταν στο «εδώλιο» βρίσκονται άνθρωποι που δεν χαίρουν της προστασίας του κράτους ή επιχειρηματικών συμφερόντων, άνθρωποι που επιλέγουν να αγωνίζονται, άνθρωποι που κρίνονται –εν τέλει– ως αναλώσιμοι. Στον αντίποδα, για μη αναλώσιμα πρόσωπα, όπως οι αξιωματούχοι και οι υπάλληλοι του κρατικού μηχανισμού (υπουργοί, βουλευτές, δημοτικοί άρχοντες, αστυνομικοί, λιμενικοί κ.λπ.) και οι συνεργάτες τους (επιχειρηματίες, εφοπλιστές κ.ο.κ.) οι μηχανισμοί δικαιοσύνης κινούνται αργά, παρέχοντας διευκολύνσεις και περιθώρια ελιγμών ανάμεσα στα παραθυράκια του νόμου. Η υπόθεση των Τεμπών είναι η πλέον ενδεικτική, και αντίστοιχα μοτίβα συγκάλυψης εντοπίζουμε και στην υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΤΙ ΚΑΝΑΝ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΗ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΗΝΥΣΕΩΝ

ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΚΥΡΙΑ ΑΝΑΚΡΙΣΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΑΝΙΟΥΔΑΚΗ

ΝΑ ΤΕΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ ΟΙ 4 ΜΠΑΤΣΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΛΙΑΝΙΔΑΚΗΣ,
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΜΟΣΧΟΥ & ΣΗΦΗΣ ΤΣΙΧΛΑΚΗΣ

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ανοιχτή συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη (Χανιά | Αθήνα)
anoixti4kmanioudakis.noblogs.org
anoixti_kmanioudakis_xania@espiv.net
Φεβρουάριος 2026

[Χανιά] Αλληλεγγύη στα συντρόφια που διώκονται για τον αγώνα ενάντια στην καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ

Στις 28 Γενάρη στα δικαστήρια Χανίων, 4 μέλη της ανοιχτής συνέλευσης για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη, είχαν κληθεί σε δίκη μετά από μήνυση του Μανώλη Γεωργιάδη, ενός εκ των τεσσάρων μπάτσων-δολοφόνων του Κώστα Μανιουδάκη. Το δικαστήριο διέκοψε για τις 16 Φλεβάρη, πριν προλάβει να φτάσει στην υπόθεσή μας.

Διαβάστε περισσότερα “[Χανιά] Αλληλεγγύη στα συντρόφια που διώκονται για τον αγώνα ενάντια στην καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ”