Κατηγορία: Multimedia

& σχόλια με αφορμή γεγονότα γύρω από την πορεία

Ξέρουμε ότι δεν θα ξαναδούμε το παιδί μας. Αυτό μας πονάει, αλλά και μας πεισμώνει, γιατί έχασε άδι­κα τη ζωή του και πόνεσε κι ο ίδιος πολύ τον τελευ­ταίο μήνα πριν πεθάνει από τα βασανιστήρια που του επέβαλλαν οι αστυνομικοί.
Εδώ και έξι χρόνια διεξάγουμε ένα τεράστιο αγώνα για να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι του βασανισμού του παιδιού μας.
Στο δικαστήριο, ως γνωστόν, δεν έχουμε δικαίωμα παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας. Έχου­με όμως τη στήριξη όλων σας. Όλων όσων εδώ και 17 δικάσιμους έρχονται αδιαλείπτως και είναι πα­ρόντες μέσα και έξω από την αίθουσα του δικαστηρί­ου και όσων παντού στηρίζουν την υπόθεσή μας.
Τον βλέπουμε τον Βασίλειο! Στα πρόσωπα των φίλων του, των συναγωνιστών, των συντρόφων του που αναδεικνύουν παντού την υπόθεση. Τον βλέπουμε στο χαμόγελο και στα λόγια στήριξης εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών που μας στέλνουν μηνύματα συ­μπαράστασης και αλληλεγγύης και μας προτρέπουν να συνεχίσουμε. Τα διαβάζουμε όλα, ένα προς ένα και θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε όλους.
Όλα αυτά είναι τεράστια πηγή δύναμης, ελπίδας και αισιοδοξίας για τον αγώνα μας. Δεν απογοητευόμα­στε. Αγωνιζόμαστε κατά της αστυνομικής βίας και αυ­θαιρεσίας.
Αγωνιζόμαστε για δικαιοσύνη. Αγωνιζόμαστε για ένα κόσμο τουλάχιστον πιο δίκαιο. Είμαστε αισιόδοξοι, φίλοι μου. Το μέλλον ανήκει στο φως. Το μέλλον ανήκει στα παιδιά μας.
-Το δικαστήριο διέκοψε για το καλοκαίρι. Η δίκη θα συνεχιστεί στις 4 Σεπτεμβρίου 2026.

~Γιάννης Μάγγος, πατέρας του Βασίλειου Μάγγου,
κείμενο με τίτλο «Ευχαριστίες», που δημοσίευσε στις 20/07/2026, κατά τη διάρκεια της τελευταίας δι­καστικής περιόδου της υπόθεσης του θανατηφόρου βασανισμού του Βασίλειου από μπάτσους

*

Σχεδόν 3 χρόνια μετά τη δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη, οι μπάτσοι δολοφόνοι των ΤΑΕ Σούδας, Στέλιος Λιανιδάκης, Μανώλης Γεωργιάδης, Κωνσταντίνα Μόσχου και Σήφης Τσιχλάκης, κλήθηκαν να καταθέσουν στη διαδικασία της κύριας ανάκρισης. Με τις καταθέσεις τους, ουσιαστικά, ολοκληρώνεται και αυτό το στάδιο, και πλέον αναμένουμε το βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου ώστε να παραπεμφθούν και επίσημα σε δίκη με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο κατά συναυτουργία, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.

Από την ανακρίτρια, Έλενα Μητροπούλου, και την εισαγγελέα πρωτοδικών, Ευδοκία Χατζηβρέττα, επιβλήθηκαν οι περιοριστικοί όροι της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και οι χρηματικές εγγυήσεις των 20.000€ για τους δυο, και των 5.000€ για τους άλλους δύο. Παρ’ όλο που κατηγορούνται για ένα σοβαρό ποινικό αδίκημα, παρόλο που στις καταθέσεις τους δεν μπόρεσαν να «πείσουν» την ανακρίτρια, με αποτέλεσμα να τους επιβληθούν περιοριστικοί όροι, η ΕΛ.ΑΣ. επιμένει πως μπορούν να συνεχίσουν τη ζωή τους σαν να μην συμβαίνει τίποτα, να βρίσκονται στις θέσεις τους, να οπλοφορούν και να διενεργούν «τυχαίους ελέγχους»¹.

Με αφορμή αυτές τις εξελίξεις, η ανοιχτή συνέλευση κάλεσε σε αντιμπατσική συγκέντρωση και πορεία, την Παρασκευή 10 Ιουλίου 2026, στις 19:30 στην πλατεία δημοτικής Αγοράς, με κεντρικό αίτημα να τεθούν άμεσα σε διαθεσιμότητα οι μπάτσοι δολοφόνοι του Κωστή Μανιουδάκη.

Τις ίδιες ημέρες όμως, που εμείς καλούσαμε ξανά στον δρόμο για τη δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη, ένας ακόμα νέος άνθρωπος έπεφτε νεκρός από αστυνομικά πυρά. Τα ξημερώματα της 8ης Ιουλίου, μπάτσοι της ΟΠΚΕ πυροβόλησαν στο κεφάλι τον 20χρονο Θοδωρή Ζαβραδινό – Καραμπαμπά, έπειτα από καταδίωξη που ξεκίνησε επειδή δεν σταμάτησε σε έλεγχο. Όταν εγκατέλειψε το όχημά του και επιχείρησε να διαφύγει πεζός, σκαρφαλώνοντας σε μια μάντρα, οι δύο μπάτσοι δολοφόνοι άνοιξαν πυρ. Ο Θοδωρής νοσηλεύτηκε σε κρίσιμη κατάσταση και κατέληξε στις 11 Ιουλίου.

Στο άκουσμα μιας ακόμα κρατικής δολοφονίας, η ανοιχτή συνέλευση κάλεσε αντανακλαστικά σε αντιμπατσική συγκέντρωση στην πλατεία Αγοράς, την Πέμπτη 09 Ιουλίου. Έτσι, μία μέρα πριν την προγραμματισμένη πορεία για την υπόθεση του Κωστή, βρεθήκαμε στον δρόμο μοιράζοντας κείμενα για την εν ψυχρώ δολοφονία του Θοδωρή. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά της συγκέντρωσης κατέφτασαν μπάτσοι της τροχαίας, που, κατά τη συνήθη πρακτική της αστυνομίας, εστάλησαν στο σημείο με σκοπό να επιβλέψουν τη συγκέντρωση (και γιατί όχι, να χαρτογραφήσουν ποιος κόσμος την απαρτίζει). Συνεπής και η ανοιχτή συνέλευση στις «παραδόσεις» της², τους έδιωξε πριν προλάβουν καν να βγάλουν τα κράνη τους!

Την επομένη, επιστρέψαμε στην Αγορά για την υπόθεση του Κωστή. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης διαβάζαμε το κείμενο του καλέσματος στη μικροφωνική, μοιράζαμε κείμενα και ανοίγαμε μικρές συζητήσεις με τον κόσμο που περνούσε από την πλατεία.

Στη συνέχεια, το συγκεντρωμένο πλήθος κατέβηκε στον δρόμο και συγκρότησε το σώμα της πορείας. Το δρομολόγιο που επιλέξαμε περιλάμβανε ένα κομμάτι του εμπορικού κέντρου της πόλης (Αγορά, πλατεία 1866), έπειτα κινήθηκε σε γειτονιές (Κτελ, Παχιανά, Κουμπές) και κατέληξε στο μπατσομέγαρο. Η ανταπόκριση του κόσμου κατά τη διάρκεια της πορείας ήταν φανερή για ακόμα μια φορά: από το ενδιαφέρον που έδειξε να ενημερωθεί παίρνοντας και διαβάζοντας το κείμενο της ανοιχτής συνέλευσης, μέχρι τον κόσμο που άφησε το καθιστικό του σπιτιού του και βγήκε να εμψυχώσει το σώμα της πορείας.

Το κεντρικό πανό της πορείας είχε δύο αιχμές: Η μία αφορά την τωρινή φάση στην οποία βρίσκεται ο νομικός αγώνας και απαιτεί να τεθούν άμεσα σε διαθεσιμότητα οι μπάτσοι δολοφόνοι του Κώστα Μανιουδάκη. Η δεύτερη αιχμή ήταν τα ονόματα των 4 μπάτσων δολοφόνων, που για πρώτη φορά γράφτηκαν στο κεντρικό πανό μιας πορείας. Η κίνησή μας αυτή υπερασπίζεται για άλλη μια φορά στον δρόμο τη δημοσιοποίηση των ονομάτων των 4 μπάτσων δολοφόνων. Αυτό το πανό ακολούθησε το σώμα της πορείας. Αυτό το πανό επιδιώξαμε να φτάσει μπροστά στο μπατσομέγαρο. Και για αυτό το συγκεκριμένο πανό βγήκε ο κόσμος στον δρόμο.

Στο μπατσομέγαρο βρήκαμε φραγμό, αποτελούμενο από περίπου 30 μπάτσους με εξοπλισμό ΜΑΤ, παραταγμένους κατά πλάτος του δρόμου στον οποίο βρίσκεται το μπατσομέγαρο, λίγα μόλις μέτρα από αυτό. Πίσω από αυτούς μπορούσαμε να διακρίνουμε ομάδες ΟΠΚΕ και δύο ομάδες συλλήψεων, δηλαδή μπάτσους χωρίς ασπίδες, με ελαφριά κράνη, ώστε να είναι πιο ευέλικτοι και έτοιμοι να πραγματοποιήσουν συλλήψεις. Το σχετικά αναβαθμισμένο -για Χανιά- στήσιμο των μπάτσων είχε και συμβολική σημασία: «ούτε κατά διάνοια δεν φτάνει το πανό με τα ονόματα των συναδέλφων μας μπροστά από το μπατσομέγαρο, θα προστατέψουμε το κύρος της αστυνομίας πάση θυσία». Έστησαν, λοιπόν, έναν φραγμό προκειμένου να μη φτάσει αυτό το μήνυμα στο «σπίτι» τους.

Παρά τον τρόμο που επιδίωξαν να προκαλέσουν με αυτή την εικόνα, το σώμα της πορείας στάθηκε δυναμικά απέναντί τους: Με τη δική μας περιφρούρηση παραταγμένη απέναντί τους, να φωνάζουμε αδιάκοπα συνθήματα. Απέναντι στους μπάτσους στάθηκε και η οικογένεια του Κωστή, για άλλη μια φορά έχοντας το σώμα της πορείας ακριβώς στο πλευρό της να τη στηρίζει. Ο Αναστάσης για άλλη μια φορά πήρε τον λόγο κράζοντάς τους, όχι μόνο για την υπόθεση δολοφονίας του πατέρα του, αλλά και για όλες τις δολοφονίες που έχουν διαπράξει τα τελευταία χρόνια: της Ζάκι, του Σαμπάνη, του Φραγκούλη, του Μιχαλόπουλου, του Καμράν, του Βασίλη Μάγγου, μέχρι την τελευταία δολοφονία του Θοδωρή. Μέσα σε αυτό το γενικευμένο κλίμα οργής από τα συνθήματα μέχρι και τα λόγια του Αναστάση, κι άλλα συντρόφια πήραν δύναμη και βγήκαν επίσης μπροστά να κράξουν τους μπάτσους.

Οι μπάτσοι από την άλλη μεριά, δεν έλεγαν τίποτα. Δεν ειρωνεύτηκαν, δεν προκαλούσαν, δεν γελούσαν όπως συνηθίζουν να κάνουν σε άλλες συγκεντρώσεις και διαμαρτυρίες άλλων υποθέσεων. Υπήρξαν στιγμές που σήκωσαν το δάχτυλο να δείξουν -να στοχοποιήσουν δηλαδή- κάποια άτομα από την περιφρούρηση, αλλά κανένα μας δεν πτοήθηκε. Έχουν την εντολή να μείνουν «φρόνιμοι»: ξέρουν καλά πως οι συνάδελφοί τους ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου τον Μανιουδάκη. Ξέρουν πως τα πράγματα δεν έχουν πάει καλά για αυτούς, ούτε στο νομικό ούτε στο κοινωνικό πεδίο. Ξέρουν καλά πως η οργή μας ξεχειλίζει.

Ένα δείγμα από αυτήν την οργή ξέσπασε αυθόρμητα κατά την επιστροφή, από κόσμο που πλαισίωσε την πορεία: αντιμπατσικά συνθήματα και συνθήματα με τα ονόματα των μπάτσων δολοφόνων, σπασίματα καμερών ασφαλείας σε τράπεζες και ΑΤΜ. Μία ακόμα παρέμβαση με σπρέυ που έγινε στο εστιατόριο «Φάκα», θα θέλαμε να την αναφέρουμε ξεχωριστά: λίγες μέρες νωρίτερα, συντρόφια θέλησαν να τοποθετήσουν απέναντι από τα τραπεζοκαθίσματα του εστιατορίου ένα προπαγανδιστικό πανό της ανοιχτής συνέλευσης που καλούσε στην πορεία. Η τοποθέτηση του πανό στο σημείο είχε κατά βάση συμβολική αξία, αφού το εστιατόριο άνηκε στον Κωστή και τον αδερφό του για περίπου μια δεκαετία, στα 80-90s. Τώρα το έχει κατασπαράξει (και αυτό) ο τουρισμός που κατατρώει την πόλη. Θέλοντας να προστατέψουν την αισθητική και την «ατμόσφαιρα» του μαγαζιού τους, οι τωρινοί υπεύθυνοι του εστιατορίου αντιτάχθηκαν στο προπαγανδιστικό πανό που βάλαμε σε δέντρα απέναντι από τα τραπεζοκαθίσματα, μάλιστα μας είπαν πως «τα δέντρα είναι του μαγαζιού γιατί τα φύτεψε αυτός που το έχει», και το αφαίρεσαν το ίδιο απόγευμα. Η παρέμβαση με σπρέι σε τοίχο του μαγαζιού, στο τέλος της πορείας, έγινε ως απάντηση σε αυτήν ακριβώς την κίνηση, δείχνοντας πως από την πλευρά μας τα κέρδη ενός καταστήματος δεν μπαίνουν στην ίδια ζυγαριά με τον θάνατο ενός ανθρώπου, ειδικά κάτω από τις συνθήκες που έγινε.

Η πορεία επέστρεψε στο «σπίτι» της ανοιχτής συνέλευσης, τον κατειλημμένο λόφο Καστέλι.

*

Για την ανατροφοδότηση από την κοινωνία και τον ρόλο των συστημικών ΜΜΕ

Επιμένουμε να βρισκόμαστε στον δρόμο. Μόνο εκεί μπορούμε να μετρήσουμε με εγκυρότητα, ανθρώπινα και συνολικά, το έρεισμα που έχει στην τοπική κοινωνία ο λόγος και η δράση της συνέλευσης: Τι γνωρίζει για την υπόθεση, αν την απασχολούν αυτά που έχουμε να πούμε, τι άλλα ερωτήματα έχει να θέσει, τι θέση παίρνει για όλα αυτά. Η αλήθεια είναι πως σπάνια θα συναντήσουμε ανθρώπους που δεν γνωρίζουν καθόλου για την υπόθεση. Έτσι, δίνεται πολλές φορές η ευκαιρία να ανοίξουμε μικρές συζητήσεις με τον περαστικό κόσμο.

Όλο και πιο συχνά τελευταία ακούμε από τον κόσμο πως έχει την εντύπωση ότι οι μπάτσοι δολοφόνοι έχουν ήδη καταδικαστεί, και έχουν οδηγηθεί στη φυλακή. Μας ρωτάει με ειλικρινή απορία αν είμαστε σίγουρες και σίγουροι ότι υπηρετούν ακόμα στην αστυνομία! Προφανώς, ο «κοινός νους» δεν μπορεί να συλλάβει τον παραλογισμό που χαρακτηρίζει τα κρατικά εγκλήματα, να κατηγορούνται δηλαδή κάποιοι εδώ και 3 χρόνια ότι έχουν διαπράξει μια δολοφονία και να συνεχίζουν κανονικά τη ζωή τους.

Ταυτόχρονα, δεν είναι ορατό στην κοινωνία το πόσος χρόνος και πόση προσπάθεια χρειάζεται για να κινηθεί νομικά ένα κρατικό έγκλημα, εν προκειμένω μια υπόθεση ανθρωποκτονίας από μπάτσους. Η «κοινή» αντίληψη για το πώς λειτουργεί το δικαστικό σύστημα πολλές φορές διαμορφώνεται από τα συστημικά ΜΜΕ: Υποθέσεις στις οποίες κατηγορούμενοι είναι οι από τα κάτω, οι «φτωχοδιάβολοι» αυτής της κοινωνίας, όπου οι διαδικασίες κινούνται ταχύτατα -πολλές φορές χωρίς καν να υπάρχουν επαρκή στοιχεία, διεξάγονται συνήθως με θεαματικό/τηλεοπτικό τρόπο και υπερπροβάλλονται από τα ΜΜΕ. Έτσι, δημιουργείται η αίσθηση ότι (α) τα εγκλήματα γίνονται από τους από τα κάτω, και (β) οι νομικές διαδικασίες κινούνται γρήγορα και αυτόματα. Είναι τα κρατικά εγκλήματα των Τεμπών και της Πύλου που τα τελευταία χρόνια ξεκαθάρισαν πως η ταχύτητα των νομικών εξελίξεων δεν είναι απόλυτη, αλλά είναι σχετική: εξαρτάται από το ποιος είναι αυτός που κάθεται στο εδώλιο.

Επιστρέφοντας στην υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του Κωστή, τα συστημικά μέσα δεν κάλυψαν δημοσιογραφικά την πορεία της 10ης Ιουλίου. Ελάχιστα από αυτά αναπαρήγαγαν το κάλεσμα που έστειλε η ανοιχτή συνέλευση τις προηγούμενες μέρες, και μόλις ένα μίλησε για το γεγονός της πορείας³.

Αυτή η στάση μπορεί εν μέρει να αιτιολογηθεί (και όχι να διακιολογηθεί!) από το πόσο αραιές μέσα σε αυτά τα 3 χρόνια έχουν υπάρξει οι νομικές εξελίξεις. Όπως έχουμε επισημάνει και στο παρελθόν, η χρονοτριβή εξυπηρετεί μονάχα την πλευρά των μπάτσων δολοφόνων, για τον απλό λόγο πως όσο δεν πιέζονται κοινωνικά, τόσο δεν δέχονται και καμία συνέπεια ούτε καν στην καθημερινότητά τους. Ωστόσο, αυτή τη φορά θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και την πολιτική συγκυρία με την οποία συνέπεσε η πορεία για την υπόθεση Μανιουδάκη: Λίγες ώρες νωρίτερα στα Χανιά είχε λάβει χώρα μια ακόμα «θεαματική» σύλληψη για την υπόθεση της Θεσσαλονίκης, μέσα σε ένα επικοινωνιακό κλίμα διάχυτου «αντι»τρομοκρατικού πανικού, με σαφείς αιχμές για αναβαθμισμένες κατασταλτικές επιχειρήσεις απέναντι στον κόσμο του αγώνα.

Μάλιστα, λίγο πριν ξεκινήσει η πορεία μας προς το μπατσομέγαρο ενημερωθήκαμε πως σε ρεπορτάζ της Ευτυχίας Πενταράκη στην ΕΡΤ για την υπόθεση της Θεσσαλονίκης, με φόντο το μπατσομέγαρο Χανίων αναφέρει: «Υπάρχει ισχυρή αστυνομική δύναμη καθώς αναμένεται μια πορεία ατόμων, συλλογικοτήτων από τον αντιεξουσιαστικό χώρο, καθώς φοβούνται τυχόν επεισόδια οι αστυνομικοί εδώ»⁴. Δύο σημεία που οφείλουμε να προσέξουμε: Πρώτα από όλα, η ΕΡΤ δεν είναι αμερόληπτο ή αντικειμενικό μέσο. Είναι το «δημόσιο» μέσο διαχείρισης και διάχυσης της πληροφορίας, υπό τον πλήρη έλεγχο της κυβέρνησης. Και έπειτα, η συγκεκριμένη δημοσιογράφος δεν είναι τυχαία: Υπηρετεί με θέρμη τις κυβερνητικές θέσεις, από τα «αποκλειστικά» στην εκκενωμένη κατάληψη το 2020⁵ μέχρι τις πολεμοχαρείς ανταποκρίσεις το 2023⁶ στο πλευρό του ισραηλινού στρατού που διαπράττει γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Και έχει ανταμειφθεί για αυτό, με τη θέση της προϊσταμένης στην ΕΡΤ Χανίων.

Δεν αμφιβάλουμε πως (και αυτό) το ρεπορτάζ της Ε. Πενταράκη ευθυγραμμίστηκε με τις κυβερνητικές επιταγές. Τη στιγμή μάλιστα που, δύο μέρες νωρίτερα, η ίδια η ανοιχτή συνέλευση είχε παρέμβει στον ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ Χανίων, εξηγώντας τους ακριβείς λόγους και τα αιτήματα της πορείας.

Η δήθεν αφελής «σύγχυση», ή πιο σωστά σύνδεση, της πορείας για την υπόθεση Μανιουδάκη με την υπόθεση της Θεσσαλονίκης, και με φόντο τους πάνοπλους αστυνομικούς που φυλάνε το μπατσομέγαρο είναι ακριβώς η κυβερνητική επικοινωνιακή γραμμή που ακολουθήθηκε εκείνες τις μέρες: Οι κοινωνικοί αγώνες και οι διεκδικήσεις τους δεν μπορούσαν να έχουν χώρο στα δελτία των ειδήσεων, όσο το κατασταλτικό επιτελείο επιχειρούσε να εγκληματοποιήσει κάθε μορφή και μέσα αντίστασης. Ο λόγος της αστυνομίας κατέκλυσε τα μίντια, και η τηλενουβέλα της «τρομοκρατίας» μπήκε σε επανάληψη.

Για τη δολοφονία του Θοδωρή Ζαβραδινού – Καραμπαμπά

Ο Θοδωρής βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού. Η αναπηρία του, όμως, αντί να αναδείξει τις ευθύνες ενός κρατικού μηχανισμού που δεν αντιμετωπίζει χωρίς βία ανθρώπους που δεν ανταποκρίνονται με τον αναμενόμενο τρόπο στις εντολές του, επιστρατεύτηκε για να μετατοπιστεί η ευθύνη στο ίδιο το θύμα και στην οικογένειά του. Χαρακτηριστικές ήταν οι μισαναπηρικές δηλώσεις του δημάρχου Άργους–Μυκηνών, ο οποίος αναρωτήθηκε γιατί «τον άφηναν να οδηγεί» και χαρακτήρισε περιττή, ηθικά και νομικά, την προφυλάκιση των αστυνομικών.

Η δολοφονία του δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό, μια «κακή στιγμή» ή μια ακόμη αστοχία κάποιων αστυνομικών. Εντάσσεται στην ίδια αλυσίδα κρατικών δολοφονιών και στην ίδια λογική που θεωρεί ότι η άρνηση συμμόρφωσης, η φυγή ή η διαφορετική συμπεριφορά αξίζει να τιμωρούνται ακόμη και με θάνατο. Από τον Κώστα Μανιουδάκη μέχρι τον Θοδωρή, η αστυνομική βία επιχειρείται κάθε φορά να νομιμοποιηθεί: με διαρροές, με την αναπαραγωγή της αστυνομικής εκδοχής, με την αναζήτηση κάποιου στοιχείου από τη ζωή ή τη συμπεριφορά του νεκρού που θα τον μετατρέψει από θύμα σε «απειλή».

Γι’ αυτό και η παρουσία μας στον δρόμο για τον Κώστα δεν μπορούσε παρά να περιλαμβάνει και τον Θοδωρή. Γιατί η μνήμη των νεκρών μας δεν είναι αποκομμένη από όσα εξακολουθούν να συμβαίνουν. Είναι ένας συνεχής αγώνας ενάντια στην κρατική βαρβαρότητα και την κανονικοποίηση της κρατικής βίας, αγώνας ενάντια στη θεσμική και μιντιακή συγκάλυψη που απαιτεί να αποδείξουμε ότι είμαστε αρκετά υπάκουα, «φυσιολογικά» και ακίνδυνα για να έχουμε το δικαίωμα να παραμείνουμε ζωντανά.

Για την πολιτική συγκυρία

Ο θάνατος της Βάγιας Νέστορα, μετά από εμπρηστικές επιθέσεις σε σπίτια πολιτευτών της Ν.Δ. στη Θεσσαλονίκη, αξιοποιήθηκε από το κατασταλτικό επιτελείο του ελληνικού κράτους για να εξυπηρετήσει πολλαπλώς την κυβερνητική πολιτική.

Η μιντιακή επιχείρηση που ακολούθησε, συντονισμένη από το υπουργείο καταστολής υπό τις οδηγίες του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη:

-Επισκίασε την απεργία πείνας του Αρίστου Χαντζή και της Suzon Doppagne, αποκρύπτοντας αφενός τις ευθύνες του κράτους και της περιφέρειας Αττικής για την κατάσταση της υγείας του Αρίστου, και αφετέρου τις θετικές εξελίξεις για την υπεράσπιση της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών μετά το ψήφισμα του Δήμου Αθηναίων.

-Χρησιμοποιήθηκε για την όξυνση της προεκλογικής αντιπαράθεσης, και τη μετατόπιση του συσχετισμού δυνάμεων υπέρ της Νέας Δημοκρατίας. Η επιστράτευση της «θεωρίας των δύο άκρων» και η αναβίωση της εμφυλιοπολεμικής ρητορικής κρίθηκαν ως τα πιο αποδοτικά εργαλεία για να πληγεί ο νούμερο ένα εκλογικός αντίπαλος της κυβέρνησης, το κόμμα ΕΛ.Α.Σ.

-Εντός του ίδιου εμφυλιοπολεμικού πλαισίου, δημιούργησε το έδαφος για έναν νέο κύκλο επίθεσης στον αναρχικό χώρο: Από την εμπλοκή της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας και τον καθημερινό βομβαρδισμό από πληροφορίες σχετικά με «δράστες και ηθικούς αυτουργούς», την «εξιχνίαση» της υπόθεσης της Θεσσαλονίκης ταυτόχρονα με το επικοινωνιακό «ξεπάγωμα» της υπόθεσης Marfin, τη λασπολόγηση του αντιεξουσιαστικού χώρου σε μια προσπάθεια ηθικής απονομιμοποίησής του, την εκ νέου στοχοποίηση καταλήψεων και χώρων αγώνα, και τέλος την επικοινωνιακή εξίσωση μέσων αγώνα, από τα τρικάκια και τα συνθήματα σε τοίχους μέχρι τους εμπρηστικούς μηχανισμούς.

-H επαναφορά της υπόθεσης Marfin, πέρα από την ευθεία στοχοποίηση του αναρχικού χώρου, αναδεικνύει τον δεξιό ρεβανσισμό και την κρατική εκδικητικότητα απέναντι στον κύκλο των αντιμνημονιακών αγώνων – των μαζικότερων κοινωνικών αντιστάσεων των τελευταίων δεκαετιών σε πανελλαδικό επίπεδο. Επαναδιατυπώνει με αυτόν τον τρόπο το κατασταλτικό δόγμα, υπενθυμίζοντας πως ο αναρχικός χώρος είναι απλώς ο άμεσος αποδέκτης ενός μηνύματος που –πάντοτε– απευθύνεται στο σύνολο της αγωνιζόμενης κοινωνίας.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η έντονη αστυνομική παρουσία στην πόλη των Χανίων την ημέρα της πορείας. Ο αστυνομικός φραγμός δύο τετράγωνα πριν το μπατσομέγαρο, με παρουσία ομάδας συλλήψεων για πρώτη φορά στην πόλη, υποδεικνύει πως το κατασταλτικό επιτελείο δεν ήθελε η διαδήλωσή μας να φτάσει σε αυτό. Τοπικά, το να μην φτάσει στο μέγαρο το κεντρικό αίτημα της πορείας, δηλαδή το να τεθούν άμεσα σε διαθεσιμότητα οι μπάτσοι δολοφόνοι του Κώστα Μανιουδάκη, αποτελεί μία ακόμα χειρονομία υποστήριξης προς τους δολοφόνους, ώστε να νιώθουν πως ο κρατικός μηχανισμός είναι στο πλευρό τους και θα τους καλύψει σε ό,τι χρειαστεί, ώστε να κλείσει αυτή η ιστορία με το μικρότερο δυνατό κόστος για αυτούς.

Εμείς από την πλευρά μας αναγνωρίζουμε πως το μόνο αντίβαρο σε αυτή τη ζυγαριά, είναι ο ίδιος ο αγώνας μας, με το δίκιο και το πείσμα του, με σταθερή παρουσία στον δημόσιο χώρο της πόλης, σε κάθε στιγμιότυπο της υπόθεσης. Στο πλευρό της οικογένειας του Κωστή Μανιουδάκη είχαμε την «πολυτέλεια» να αντιληφθούμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει τρομοκρατία, ποιος τρομοκρατεί και σε ποιους απευθύνεται. Στα σχεδόν τρία χρόνια της συλλογικής μας διαδρομής, έχουμε συναντηθεί με ανθρώπους και αγώνες που κουβαλάν το τραύμα και το φορτίο της αστυνομικής βίας. Και είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε πως τα σημάδια αυτής της βίας, παρ’ όλο που βαραίνουν συγκεκριμένους ανθρώπους, απευθύνονται σε όλες και όλους εκείνους που φλερτάρουν με την αντίσταση, ατομικά ή συλλογικά.

Όλα τα παραπάνω –μεταξύ άλλων– αποδεικνύουν ποιοι είναι αυτοί που στήνουν την πολιτική τους πάνω στον θάνατο. Αυτοί που κερδοφορούν και διαιωνίζουν τα συμφέροντά τους πάνω στη ζωή των από τα κάτω, είναι σαφές πως δεν θα διστάσουν να αξιοποιήσουν στο μέγιστο δυνατό βαθμό ακόμα και τον θάνατο ενός συγγενικού προσώπου ενός δικού τους ανθρώπου (όπως συνέβη στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης). Και αυτή ακριβώς είναι η ηθική των δολοφόνων.

*

Την ώρα που ολοκληρώναμε αυτήν την ανταπόκριση, και ενώ πλησιάζει η καταληκτική ημερομηνία που οι 4 μπάτσοι δολοφόνοι οφείλουν να καταβάλουν τις χρηματικές εγγυήσεις που τους έχουν επιβληθεί, η αστυνομική διεύθυνση Χανίων, υπό τις οδηγίες του υπουργείου Προ.Προ., στήνει ένα ακόμα επικοινωνιακό σόου: στις 23/07 συλλαμβάνει τον Σταμάτη Μπελιβάνη και τον Αριστείδη Τσατσάκη, δημόσιο ιατροδικαστή και τοξικολόγο, αντίστοιχα, κατηγορώντας τους κυρίως για αλλοιώσεις σε εκθέσεις. Η είδηση αρχικά διακινείται στα media ως μια υπόθεση που σχετίζεται με 8 υποθέσεις ναρκωτικών. Μέρα με τη μέρα, η είδηση εμπλουτίζεται με νέες πληροφορίες. Η υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του Κωστή Μανιουδάκη αρχίζει να εμφανίζεται άρθρο-με-το-άρθρο, με μεθοδική και σταδιακή διοχέτευση πληροφοριών από την αστυνομία.

Λίγες μέρες μετά, στις 27/07, και αφότου ιατροδικαστής και τοξικολόγος πέρασαν από το γραφείο της ανακρίτριας, αφέθηκαν ελεύθεροι με τους περιοριστικούς όρους της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και χρηματικές εγγυήσεις 20.000€ και 30.000€, αντίστοιχα. Επιπλέον, ο Μπελιβάνης τέθηκε σε επίσημη αναστολή καθηκόντων. Σε ό,τι αφορά την υπόθεση Μανιουδάκη, η ανακρίτρια έκρινε αβάσιμα και ανεπαρκή τα στοιχεία που κατέθεσαν οι μπάτσοι στο διαβιβαστικό και, ως εκ τούτου, η δίωξη προχώρησε χωρίς να συμπεριληφθεί η υπόθεση Μανιουδάκη.

Για τη μεθόδευση αυτή της αστυνομικής διεύθυνσης Χανίων καταθέσαμε αναλυτικά τις σκέψεις μας στο κείμενο με τίτλο «Τι δουλειά έχει η υπόθεση Μανιουδάκη με τη μαφία;;» (01/08/2026).

Κλείνουμε επαναλαμβάνοντας προς πάσα κατεύθυνση πως σηκώνουμε το γάντι και δηλώνουμε δημόσια πως έχουμε τη διάθεση, τη διαθεσιμότητα και τη μεθοδικότητα να αξιοποιήσουμε κάθε μεθόδευση για να ενισχύσουμε τον αγώνα μας.

Επόμενο ραντεβού μας, το τριήμερο για τη συμπλήρωση των 3 χρόνων από την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη, στις 28, 29 και 30 Αυγούστου, στην πόλη των Χανίων. Καλούμε όλο τον κόσμο του αγώνα, απ’ άκρη σ’ άκρη της ελλαδικής γεωγραφίας –και όχι μόνο– να πλαισιώσει τις εκδηλώσεις και τις δράσεις της ανοιχτής συνέλευσης.

ΝΑ ΤΕΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ
ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΤΩΝ ΤΑΕ ΣΟΥΔΑΣ
ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΛΙΑΝΙΔΑΚΗΣ,
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΜΟΣΧΟΥ & ΣΗΦΗΣ ΤΣΙΧΛΑΚΗΣ
ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΑΝΙΟΥΔΑΚΗ

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΜΑΓΓΟΣ ΠΑΡΩΝ

Ανοιχτή συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη
anoixti4kmanioudakis.noblogs.org
anoixti_kmanioudakis_xania@espiv.net

1Περισσότερα στο κείμενο-κάλεσμα: https://anoixti4kmanioudakis.noblogs.org/post/2026/06/28/xania-poreia-diathesimotita/

2Από την πρώτη προγραμματισμένη πορεία της ανοιχτής συνέλευσης, τον Σεπτέμβριο του 2023, δεν επιτρέπουμε στους μπάτσους να περιτριγυρίζουν τις συγκεντρώσεις και τις πορείες μας. Με το που έρχονται σχετικά κοντά, τους πλησιάζουμε και τους λέμε να εξαφανιστούν. Γενικά, υπακούν σε αυτό, που πάντα εκστομίζεται οργισμένα. Από ‘κει και έπειτα, το πολύ πολύ να τους δούμε πολλά μέτρα μακριά από το σώμα της πορείας, να ρυθμίζουν την κυκλοφορία. Είναι αδιανόητο, και τουλάχιστον ειρωνικό, να εμφανίζονται στις πορείες που διαδηλώνουν εναντίον των δολοφονικών τους πρακτικών, με το πρόσχημα της «επίβλεψης» ή της «ασφάλειας». Δεν θα τους επιτρέψουμε να κανονικοποιήσουν την παρουσία τους με κανένα πρόσχημα. Άλλωστε, την ομαλή διεξαγωγή των δράσεων φροντίζουμε να την έχουμε οργανώσει εμείς τα ίδια, περιφρουρώντας κάθε φορά το σώμα της πορείας.

3Μάλιστα είχε τον αποπροσανατολιστικό τίτλο «Συνθήματα έξω από το Αστυνομικό Μέγαρο Χανίων για την υπόθεση θανάτου του Κώστα Μανιουδάκη», ούτε λόγος για πορεία: https://kriti360.gr/synthimata-exo-apo-to-astynomiko-megaro-chanion-gia-tin-ypothesi-thanatou-tou-kosta-manioudaki/

4Εδώ : https://www.ertnews.gr/ert3/treis-syllipseis-gia-ti-foniki-empristiki-epithesi-sti-thessaloniki-ston-eisaggelea-oi-katigoroumenoi/ και επαναλαμβάνει ακριβώς τα ίδια και στο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ3, των 19:00 της ίδιας μέρας.

5https://www.zarpanews.gr/apokleistiko-to-ktirio-tis-5is-merarchias-meta-tin-epemvasi-tis-astynomias-photos-video/

6Καταγγελία από την ΠΟΣΠΕΡΤ: https://www.avgi.gr/koinonia/464889_skliri-anakoinosi-pospert-gia-ert-horoi-kai-tragoydia-me-ton-strato-poy-skotonei

Παρασκευή 11 Ιουλίου / 20:00 / στην αυλή κατειλημμένου λόφου Καστέλι

Εκδήλωση – Συζήτηση : ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

– Η συγκάλυψη ως επιθετική διαχείριση των κρατικών – καπιταλιστικών εγκλημάτων

– Οι κοινωνικοί αγώνες ως διεργασίες διερεύνησης και απόδοσης δικαιοσύνης από τα κάτω

Συμμετέχουν:

– Ανοιχτές συνελεύσεις για την κρατική δολοφονία του Κ. Μανιουδάκη Χανίων & Αθήνας

– Αναστάσης Μανιουδάκης

– Θοδωρής Ελευθεριάδης, γιος της Μαρίας Εγούτ, θύματος στο δυστύχημα των Τεμπών

– Έφη Δούση και Ελένη Σπαθανά, συνήγοροι υπεράσπισης επιζώντων στην υπόθεση της Πύλου

Σάββατο 12 Ιουλίου / 20:00 / πάρκο Μαρκοπούλου, Χανιά

Rap Live

για την οικονομική ενίσχυση του νομικού και πολιτικού αγώνα για την υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη

Wam // Nume // Expe // ΤΖΑΜΑΛ

*από τις 17:00 θα υπάρχουν τραπέζια με έντυπο υλικό πολιτικών ομάδων και ανοιχτό μικρόφωνο για ζωντανή μετάδοση στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων

**Στηρίζουμε την αντιφασιστική συγκέντρωση στις 18:00 στην Δημοτική Αγορά. Το live θα ξεκινήσει μετά την λήξη της συγκέντρωσης

Διαβάστε περισσότερα “[Χανιά] Διήμερο εκδηλώσεων 11-12 Ιουλίου: ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ”

Την Τετάρτη 21 Μαΐου βρεθήκαμε στη ραδιοφωνική εκπομπή της Σοφίας Θεοδωράκη στην ΕΡΤ Χανίων, με αφορμή το κάλεσμα στη μικροφωνική συγκέντρωση της Πέμπτης 22/05 στα δικαστήρια Χανίων. Μέλος της ανοιχτής συνέλευσης και ο Αναστάσης, γιος του Κωστή Μανιουδάκη, τοποθετήθηκαν για την ανακριτική διαδικασία για την οποία δεν έχει γίνει καμία ενέργεια εδώ και 9 μήνες που βρίσκεται στα χέρια του ανακριτή. Οι δολοφόνοι του Μανιουδάκη βρίσκονται ακόμα στις θέσεις τους, ένστολοι, ένοπλοι και έμμισθοι. Η μόνη δικαιοσύνη που έχει αποδοθεί είναι κοινωνική, μέσα από τις δράσεις της ανοιχτής συνέλευσης και την πανελλαδική τοιχοκόλληση της αφίσας των ονομάτων των μπάτσων δολοφόνων.

Παρακάτω το απόσπασμα από τη ραδιοφωνική εκπομπή: